2012 SPANJE: HET EERSTE LUSTRUM (week 6)

VRIJDAG 2 MAART

Nadat Johan en Aria en Jan en Marja zijn vertrokken maken wij er een wandeldag van. Siem en Franka lopen de grote route richting het Kasteel en wij de kleine. Om 11.15 uur vertrekken we voor een, denken we, route van ongeveer vier kilometer. Een prachtige route die in de praktijk langer blijkt te zijn dan we dachten, om 13.05 zijn we weer terug bij de camper en denken zo’n zes kilometer te hebben gelopen, een flinke tippel dus, maar zeker een paar gevoelige benen waard!

Het is vandaag weer een overwegend zonnige dag, een goed moment om het kookplaatje te voorschijn te halen en buiten te gaan kokkerellen, vandaag maakt kok Siem gevulde pannenkoeken, binnenkort gaan we ook nog een keer met de Marokkaanse Tajine aan de slag.
Ook de kaarten komen te voorschijn en we gaan bekijken welke kant we morgen op zullen gaan.
’s Middags nog even met Franka naar het dorp voor een boodschap en een terrasje.

ZATERDAG 3 MAART

We zijn weer lang genoeg op één plek gebleven en gaan weer OnTour. We rijden naar het elf kilometer hoger gelegen Alte en zetten de campers op de daarvoor bestemde plek en maken een wandeling door het tegen de helling van de “Serra do Caldeirão” gelegen dorp. Alte is één van de bijzonderste en karakteristiekste bergdorpjes in de Algarve. De meeste straatjes zijn zo steil en smal dat er geen auto’s kunnen rijden. Het kronkelt in een bizar patroon over kinderhoofdjes naar boven, langs witgeklakte huizen met fraaie schoorstenen.

Beneden toont het dorp zijn gewonere gezicht met ook nog een bijzondere bezienswaardigheid, de “Fonte Grande” een waterval die diep door een subtropisch begroeide kloof klatert.
Na de koffie in het gele restaurantje aan het begin van het dorp waar je ook prima kunt internetten, rijden we naar Guia, daar kun je volgens Siem en Franka de lekkerste kip van de Algarve eten, we zijn benieuwd! Of het de aller-lekkerste is weten we niet, maar het was wel verrukkelijk!

Na de kip rijden we verder naar Armação de Pêra waar we de campers op het plateau aan de rand van de stad zetten. Voor ons hebben we een prachtig uitzicht op zee, achter ons ontsieren torenhoge flats de skyline. We maken een wandeling over het strand naar de klippen. In de rotswanden in deze baai zijn verschillende grotten, spelonken en holen die in elkaar overlopen en vaak alleen per boot bereikbaar zijn. We maken ook nog een wandeling over de boulevard waar Simon nog een leuke hoed koopt.

ZONDAG 4 MAART

We hebben Armação de Pêra wel gezien en gaan op weg naar Silves op zoek naar de camperplaats bij het Barragem do Arada. In Silves doen we boodschappen voor vanmiddag, Simon en Franka gaan aan de vis, Siem en ik aan de varkenshaas. We parkeren de campers op de camperplaats en ook hier komen we weer bekenden tegen, wat is de (camper)wereld dan toch klein.

Bij het Barragem do Arada aangekomen zien we daar ook de campers staan van de twee stellen waar we twee dagen geleden afscheid van hebben genomen in Parderne. Johan en Aria kwamen we al tegen in Silves, Jan en Marja zijn ook gevlogen, die zijn denken we aan het wandelen.
’s Middags moeten de vissen en de sateetjes er aan geloven, gezellig zo met z’n allen kokkerellen en het is nog zeer smakelijk ook.

Aan het eind van de middag krijgt de Jeu de Boules competitie die gestart is in Paderne een vervolg en ook nu weer wint het team waar Simon in speelt.

MAANDAG 5 MAART

Na een lekker keuteldagje aan het Barragem gaan we weer op pad. We gaan maar een klein stukje, parkeren de campers in Silves aan de Rio Arade, in ANWB Goud gelezen dat het zeer de moeite waard is deze stad te verkennen. Vanochtend sms-contact gehad met Jos en Irene, die al een aantal weken net achter ons aanrijden, en met Nico en Nel, wat een toeval zij staan op P1 en wij op P2. Jos en Irene staan in Paderne en komen ook naar Silves, leuk elkaar na zo’n lange tijd weer te ontmoeten.

’s Middags gaan we naar de stad, waar we heel toevallig ook Nico en Nel tegenkomen.
Silves ligt op een heuvel tussen de uitlopers van de Serra de Monchique. Van de 8ste tot de 13de eeuw was het de Moorse hoofdstad van de Algarve en kan volgens de Arabische historici qua pracht en praal wedijveren met Granada. In die tijd bereikten de zeilschepen de stad over de nu dicht geslibde Rio Arade.

Samen met Irene ga ik de uit rode zandsteen opgetrokken middeleeuwse burcht bekijken, een voorbeeld van de Moorse bouwkunst. In de burcht bevinden zich twee enorme waterreservoirs die tijdens een beleg de bevolking van water moesten voorzien, de grootste heeft een capaciteit van 820 m3 en voorzag tot 1880 de gehele bevolking van drinkwater. In de enorme kelders onder de burcht waren de opslagplaatsen voor de levensmiddelen, zo konden ze het tijdens een beleg maandenlang volhouden.

Uit ANWB Goud:
Op dezelfde heuvel als de burcht, maar dan iets lager staat de gotische Sé uit de 13de eeuw, die als één van de weinige monumenten in de Algarve een vergelijking met die in de noordelijke provincies kan doorstaan. Het houten plafond wordt gedragen door achthoekige pijlers. Bij het koor zijn deze voorzien van rijk geornamenteerde kapittelen. Het bouwwerk, eveneens opgetrokken uit rode zandsteen, heeft naast een fraai gotisch westportaal ook een gotisch koor en eeuwen oude graftomben.

DINSDAG 6 MAART

We blijven nog een dagje in Silves, Nico en Nel en Jos en Irene komen op de koffie, we gaan internetten in het centrum van de stad bij het Moors museum en kip Piri-Piri eten in restaurant “Casa Velha de Silves”, krijgen daar een compleet menu bestaande uit: brood met boter en olijven, soep, een hoofdgerecht, een dessert en koffie en een glas port toe en ook nog een halve liter wijn voor het bijzondere bedrag van € 7,50 pp., zo kun je nog eens leuk buiten de deur gaan eten.

WOENSDAG 7 MAART

Weer de hoogste tijd om verder te gaan en reizen af richting Alvor. Het groepje Nederlanders splits zich weer, Jos en Irene blijven nog een dag in Silves, Nico en Nel gaan richting Monchique, Siem en Franka en wij gaan richting Alvor. Onderweg in Portimão gaan we onze tanks vullen, resp. met diesel, gas en water. Op de duinen in Alvor staat het helemaal vol en we wijken uit naar een (knollen)veldje net voor het stadje waar al meerdere campers staan en weten toch weer met z’n tweeën een leuk plekje met uitzicht te creëren.

Eerst maar weer eens even genieten van het mooie weer, later in de middag wandelen we naar het schitterende plaatsje, lopen langs de vissershuisjes, over de mooi aangelegde boulevard en verkennen het gezellige centrum. Alvor is wel een toeristisch stadje, we zien het ene na het andere eettentje en ook de overbekende souvenirs winkeltjes met Algarve kopjes, bekers, borden en schalen ontbreken hier niet.

DONDERDAG 8 MAART

Voor de verandering gaan we weer eens fietsen vandaag, we fietsen naar Portimão en rijden langs het mooie Praia da Rocha met wonderlijk gevormde rotspartijen tot wel 50 meter hoog. Bij eb kun je prachtig langs de steil omhoog reizende rotskust wandelen en de talloze kreken, grotten en spelonken zien, wat een schitterende kuststrook. We fietsen tot het eind van de boulevard en drinken koffie in het 16de eeuwse “Fortaloza de Santa Catarina” dat verbouwd is tot een restaurant en uitzicht biedt op de monding van de Rio Arade.

Uit ANWB Goud
Praia da Rocha is de oudste en bekendste bad- en winterverblijfplaats van de Algarve. Tussen november en maart telt de plaats gemiddeld 958 zonuren (Nice 752). Ook de temperatuur van het water daalt er in de winter veel minder snel dan elders. Langs de belangrijkste verkeersader, de Avinda Marginal, die evenwijdig aan het strand loopt, is bijna elk stukje grond benut voor het toerisme, foeilelijke hoogbouw is niet vermeden.

Lees verder week 7

2012 SPANJE: HET EERSTE LUSTRUM (week 7)

VRIJDAG 9 MAART

Gisteren al op de grote officiële camperplaats in Praia da Rocha gekeken en vandaag rijden we er naar toe. Bij de jachthaven is een wasmachine en daar willen we graag even gebruik van maken en omdat het een officiële camperplek is mag je de was er ook te drogen hangen en dat is wel eens fijn. Toen we over de plek heen fietsten zagen we ook de camper van Nico en Nel staan en hebben we een briefje achtergelaten dat we er vandaag ook heen rijden. Via een sms-je lezen we dat zij er dan ook nog een dag blijven staan, gezellig!

Er staat vandaag erg veel wind en we zetten, samen met Nel en Nico, de campers zo neer dat we redelijk uit de wind van de zon kunnen genieten.
We maken er een vandaag nuttige en aangename dag van, eerst onze voorraad weer aanvullen bij de Lidl in Portimão, dan de was doen en tenslotte fietsen we met z’n zessen naar de boulevard om een hapje eten, hebben we wel verdiend vinden we.

ZATERDAG 10 MAART

We drinken nog even met z’n zessen koffie en dan vertrekken we weer, Nico en Nel gaan naar Alvor en Siem en Franka en wij gaan naar Ferragudo, daar is morgen de maandelijkse “Rommelmarkt” en dat moet een leuke belevenis zijn. We vinden een mooi plekje met uitzicht op het dorp, het haventje, de Rio Arade en aan de overkant Portimão. Het is wel weer een winderige dag en de zon verschuilt zich regelmatig achter de sluierbewolking.

We staan nog maar net of we raken aan de praat met kennissen van Siem en Franka, Wim en Jo die ook net aan komen rijden. Een kwartier later komen Johan en Aria en Jan en Marja vanuit het dorp aanlopen, wat een verrassing en wat leuk elkaar weer te treffen, wisten van elkaar niet dat we hier zouden zijn, er wordt gelijk geopperd aan het eind van de middag weer verder te gaan met de Jeu de Boules competitie. Helaas komt het er niet van, morgen een nieuwe poging!

’s Middags lopen we door het schilderachtige plaatsje doorsneden door een bij eb bijna doorliggend riviertje. Op de hoogste plek in het dorp staat natuurlijk de kerk, één met een rijk met goudbeslagen altaar. De smalle steile straatjes, voorzien van diverse leuke winkeltjes, hebben ook bijna allemaal een trap en dat loopt wel wat gemakkelijk naar boven. Eenmaal op het voorplein van de kerk heb je een magnifiek uitzicht op de omgeving en in de verte zien we de campers staan.

ZONDAG 11 FEBRUARI

Vanochtend eerst naar de “Rommelmarkt”, een behoorlijke grote markt die z’n naam echt eer aan doet, er ligt verschrikkelijk veel rommel, maar als je naar iets speciaals op zoek bent is het er echt wel te vinden, Siem en Franka vinden waar ze naar op zoek waren en wij scoren een honingpotje voor de verzameling van m’n broer. Na een uurtje hebben we het bekeken en gaan terug naar de camper, lekker de zon in en genieten van het uitzicht op de “Rommelmarkt” waar het een drukte van belang is.

’s Middags gaan we aan de Tajine, Siem en Franka hebben nog nooit Marokkaans gegeten en wij hebben vorig jaar een Tajine mee genomen uit Marokko, we zullen het ze laten proeven. We kiezen voor de variant kip met pruimen, abrikozen en amandelen en het gaat er in als koek om maar eens een Nederlandse uitdrukking te gebruiken.
We gaan weer verder met de Jeu de Boules competitie, deze keer met Jan en Marja en ook vandaag is de winst weer voor het team waar Simon in speelt, zij het deze keer met enige moeite.

MAANDAG 12 MAART

Vierden we bijna een half jaar geleden Simon’s verjaardag samen met Siem en Franka ergens in Italië, vandaag vieren we samen Siem’s verjaardag ergens in Portugal, heel toevallig dat we nu ook weer samen optrekken.
Gisteravond de camper van Siem en Franka versierd met een slinger en ballonnen en rond 10.00 uur zitten we met alle bekenden (10) die in Ferragudo staan aan de koffie met “Bollo de Nata”, een echte Portugese lekkernij.

We besluiten toch nog een dag hier te blijven, het is en heerlijk plekje en nog altijd schijnt de zon volop, waarom zouden we verder gaan! ’s Middags gaan we samen met Siem en Franka een hapje eten op het pleintje middenin het stadje en eten er echt lekker bij restaurant “O Barril”, het is één van de betere restaurants waar we deze reis hebben gegeten en voor de prijs hoef je het niet te laten, € 10,00 p.p. voor een prima drie gangen diner inclusief drinken en als afsluiting koffie met een likeurtje, een echte aanrader!

DINSDAG 13 MAART

Vandaag komt het er toch weer van om verder te trekken, we zullen er aan moeten geloven langzamerhand richting Nederland te gaan. Eind maart/begin april willen we weer thuis zijn, willen graag de verjaardagen van zoon en kleinzoon meevieren.
Voorlopig rijden we nog een paar dagen samen met Siem en Franka, het is nog steeds erg gezellig en we zien wel wanneer onze wegen zich scheiden.

We rijden in Noordelijke richting naar Monchique, een prachtige route dwars door de Serra de Monchique, heel veel bomen kleuren geel maar vooral het heldere geel van de mimosa valt op. We rijden door tot Fóia, het hoogste punt in deze bergketen op 902 meter. Net voor de top is een bron met prima drinkwater, we vullen onze voorraad weer aan! Bij de bron staat het stalletje van een oud mannetje die zelf gebakken amandelkoekjes en vijgen verkoopt en uit ervaring weten we dat ze erg lekker zijn.

Bovenop de top is een grote parkeerplaats met restaurant en souvenirshop en er staan heel veel masten in allerlei soorten en maten, niet zo gek natuurlijk op het hoogste punt in de Algarve, maar niet het fraaiste natuurlijk. Aan de rond van het plateau is het uitzicht formidabel, ver in de diepte ligt het veel besproken en erg dure nieuwe racecircuit en in de verte zien we de Atlantische oceaan, gelukkig is het behoorlijk helder.

We gaan terug naar Monchique en via Marmelate (N267) rijden we naar Aljezur. ook een weg die zeker de moeite waard is. In Aljezur rijden we verder naar het noorden en in Odeceixe rijden we naar de praia, een werkelijk schitterende stek aan een mooie baai, met aan beide kanten rotsen. Aan het eind van de middag klimmen we naar de rotspunt aan de rechterzijde en hebben een werkelijk grandioos uitzicht op de baai met in de diepte onze campers en aan de overkant een dorpje bovenop de rots.

WOENSDAG 14 MAART

Op onze route verder naar het noorden verlaten we de Algarve en rijden via Cavaleiro, Almograve en Villa Nova de Milfontes (de belangrijkste badplaats in deze omgeving) naar Porto Covo, een stadje met mooie lage huisjes in lintbebouwing met gele of blauwe accenten en een prachtig centraal pleintje.
Voor de kust ligt het Ilha Pessequeiro, een eilandje met een 17de-eeuws fort, ruines van een Romeinse haven en een 16de-eeuwse kapel. In de zomermaanden varen vissers op verzoek naar het eiland.

Het landschap is inmiddels vlakker en weidser, groene weilanden met mooie bruine runderen, kwekerijen en landbouw en hier en daar mooie witgepleisterde boerderijen met blauwe of gele accenten of een klein dorp en overal zien we de foeragerende ooievaars en hun nesten op de meest opmerkelijke plekken en op de een of andere manier is dat altijd weer vertederend, zou dat komen omdat wij ooievaars associëren met baby’s? we denken van wel.

Onderweg in Almograve stoppen we even bij de bron met volgens kenners heilzaam water en op de parkeerplaats herkennen Siem en Franka Duitse camperaars die ze twee jaar geleden ook hebben ontmoet en wat we nog nooit eerder tegengekomen zijn, deze mevrouw heeft een krat vol nieuwe tupperware artikelen in de camper die ze tegen gereduceerd tarief verkoopt, je maakt wat mee als camperraar!

We strijken neer net buiten Porto Covo, de mooie grote plek waar ze voorheen stonden is in twee gedeeltes opgedeeld, een kleine voor de campers en een grote voor de personenauto’s. Honderd meter verder is een prachtige baai met een groot breed strand waar je heerlijk uit de wind kunt liggen zonnen. Siem en Franka gaan alvast vooruit en wij gaan iets later. Voor het geval het erg druk mocht zijn beneden, ze hebben een groene parasol en als we aankomen is het echt even zoeken!!!!

DONDERDAG 15 MAART

De dag begonnen met een wandeling over de spectaculaire rotsen, geweldig wat een natuurschoon, afgesleten rotsen, spelonken en af en toe een schitterende baai met een mooi strandje. Er is vandaag een flinke branding en de rollende golven slaan met enorm geweld stuk op de rotsen, met tot gevolg meters hoog opstuivend water, prachtig! Op een lagere richel zit een eenzame visser, of er iets gevangen wordt in het ruige water weet ik niet in ieder geval niet terwijl ik stond te kijken.

De gisteren gemaakte plannen worden gewijzigd, één van de voordelen van het reizen met een camper, we gaan toch wat langzamer naar boven, eerst naar Santiago do Cacém op een heuvel van de Serra de Grandola. Het imposante middeleeuwse kasteel op 253 meter hoogte behoorde toe aan de orde der tempeliers en vervolgens aan de ridders van Santiago.
Een mooi oud stadje met een historisch centrum, een prachtige kerk en op de binnenplaats van het oude kasteel een kerkhof, dat hebben we nog niet eerder gezien.

In de kerk krijgen we een platte grond van het stadje en ook een verwijzing naar een nieuwe camperplek met verzorging bij het zwembad. In Facile-en-Route staan coördinaten van een camperplek en we nemen aan dat dat de plek is, mis, het staat er vol met auto’s. Op de plattegrond vinden we het zwembad en we volgen de instructies van onze Miep maar draaien ons vast in de smalle steile straatjes en het begint nog te spetteren ook, gelukkig vinden we een uitweg voordat de keienstraatjes glad beginnen te worden van de regen.

De nieuwe camperplaats is nu snel gevonden, we vullen en legen, gaan aan de koffie en bespreken de volgende stop. Voor we verder rijden is het al weer droog en komt de zon weer even te voorschijn. We rijden naar Praia de Santo André en vinden een mooie plek aan de duinenrand, redelijk uit de wind en de stoelen kunnen al weer naar buiten. Het is sinds lange tijd geen zon overgoten dag, maar daar is best wel een keer mee te leven, als het maar niet te lang duurt, helaas hebben we dat niet in de hand.

In de loop van de middag wakkert de wind aardig aan en wordt het steeds donkerder in de verte, het buiten zitten is afgelopen. Ik loop nog wel even naar het strand, we staan aan de rand van het duin en het is even oversteken en je bent er. In de verte rommelt het, ik ga snel terug en ben net op tijd binnen voor de eerste spetters van de tweede bui van vandaag naar beneden komen, deze keer met bliksem en donder, gelukkig blijft het centrum van de bui aardig op afstand. Het blijft de rest van de dag rommelen en 's avonds komt toch de ontlading.

Lees verder week 8

2012 SPANJE: HET EERSTE LUSTRUM (week 8)

VRIJDAG 16 MAART

We gaan een stukje noordelijker en rijden langs de kust (N261) naar Comporta en dan de N253 naar Alcácer do Sol. Aan de oevers van de Rio Sado liggen de “Salinas” (zoutpannen) waaraan deze stad z’n naam dankt. Mensen die hier voor de jaartelling bivakkeerden, kenden reeds de methode van zoutwinning door verdamping, maar de Romeinen perfectioneerden het gebruik.
De witte zoutheuveltjes steken vanaf eind april, als men het water op de afgebakende meertjes geleidelijk laat weglopen, glinsterend af tegen de horizon, we zijn ruim een maand te vroeg! Dit keer een item zonder een passende foto erbij.

Op de route die we vandaag rijden zien we heel veel Pijnbomen en dat doet ons een beetje aan Griekenland denken, langs de westkust van de Pelopnnessos zagen we er ook veel staan. We gaan naar de Municipal camping van Alcácer do Sal, we staan er nog maar net en Nico en Nel komen ook aanrijden. Zij stonden bij het Barragem de Monte da Roche bij “Kippen Marie”. Wij kennen haar nog niet, hebben er al veel over gehoord en willen op onze volgende reis naar dit Barragem om kip Piri-Piri bij haar te eten, moet een bijzondere belevenis zijn!

Franka, een hele handige sokkenbreister, heeft Nico een week geleden beloofd voor hem een paar sokken te breien en die gaat ze hem vandaag feestelijk overhandigen, natuurlijk is de pers erbij aanwezig, een vermelding van dit heugelijke feit op deze weblog en ook de paparazzi staat met de camera in de aanslag klaar om er een foto van te maken.
Was er gisteren veel bewolking en kwam er wat nattigheid naar beneden, vandaag is het lichter buiten, de wolken zijn lichter van kleur en regelmatig komt de zon te voorschijn.

ZATERDAG 17 MAART

We gaan op de fiets naar het oude stadscentrum waarin de straatjes wel heel erg steil zijn en de zgn. kinderkopjes maken het erg glad, het is zelfs eng op deze straatjes naar beneden af te dalen, goed de remmen dichtknijpen!
Eenmaal aan de rivier gekomen gaat het een stuk gemakkelijker In de stad zijn diverse oude gebouwen die een bezoek waard zijn, wij gaan o.a. kijken bij de Praça de Toires, waar ze in de ruimtes onder de tribunes bejaardenwoningen hebben gecreëerd.

’s Middags in het weer “Pannenkoeken” tijd. Met z’n zessen gaan we aan de pannenkoeken en zelfs hier in Portugal hebben ze pannenkoekenmix, melk erbij, één minuutje krachtig schudden en het beslag is klaar. Iedereen kiest z’n eigen garnering en als toetje nemen we crêpes met ijs en ananas, verrukkelijk!
Wel jammer dat de zon het vandaag af laat weten, maar met een lange broek en een dikke trui is het buiten prima vol te houden.

We staan aan de rand van de camping en aan de andere kant van het hek is een boerderij waar kippen en zwarte hangbuikzwijntjes rondlopen. Terwijl we pannenkoeken aan het bakken zijn horen we een verschrikkelijk gekrijs, één van de zwijntjes (de grootste) wordt geslacht! Even later zien we dat het varken figuurlijk in brand wordt gestoken om de haren er af te schroeien. Een erg prettig gezicht is het niet maar toch staan we er allemaal naar te kijken!

ZONDAG 18 MAART

Het kampement op de camping wordt opgebroken, we gaan vandaag naar Évora, één van de charmantste en stijlvolste steden van Portugal als we onze reisgids moeten geloven. We rijden via Casa Branca en Alcàçovas over een licht glooiende route door zowel een bosrijk gebied met volop bloeiende brem en een wat opener landschap met o.a. landbouw, het benodigde irrigatie water wordt via een betonnen goot aangevoerd, helaas staat er op dit moment geen druppel water in en ook de riviertjes die we passeren staan bijna helemaal droog.

In Évora is het even zoeken naar de juiste plek en in de omgeving van het aquaduct zien we Nico en Nel ook rijden en we gaan achter ze aan, al snel zien we een vierde camper aansluiten, het blijken Aad en Ien te zijn, kennissen van Siem en Franka die ze vandaag hier zouden ontmoeten, bijzonder dat we op dezelfde tijdstip aankomen, wij vanuit Alcácer do Sal, zij vanuit Caceres in Spanje. De koffie komt op tafel en Franka heeft voor een lekkernij gezorgd, “Bolle de Nata”, we doen Siems verjaardag dunnetjes over.

’s Middags maken we, samen met Nico en Nel, een wandeling door de hoog op een heuvel op de Alentejo-vlakte gebouwde stad. Voordat de Romeinen zich hier in de 1ste eeuw voor Chr. vestigden was er reeds een Keltische Nederzetting. In 1986 plaatste Unesco Évora op de wereldmonumentenlijst.
Via het centrale plein, waar we bij de Info een plattegrond halen, lopen we eerst naar de Igreja de Sao Francisco, een laat gotische kerk die werd gebouwd op Visigotische fundamenten.

Een kloostergang leidt naar de Casa dos Oossos uit 1600 waar muren en kolommen volledig bedekt zijn met schedels, dijbenen, scheenbenen en andere botten van 5000 monniken. Het lijkt een knekelhuis, maar dat is het niet helemaal, de botten en beenderen zijn daadwerkelijk als bouwmateriaal gebruikt.
Boven de ingang staat: "Nós Ossos, que aqui estamos, Pelas vossos esperamos" dat zoveel betekend als: “Wij, de verzamelde beenderen, wachten op de uwe”. De mijne krijgen ze niet!

Terug naar het plein voor een drankje en dan naar de Kathedraal “Sé de Santa Maria”, de eerste steen voor deze kathedraal werd gelegd in 1186 en de eerste bouwfase werd afgesloten in 1289.
In het westportaal staan de 14de-eeuwse marmeren beelden van de twaalf apostelen van Christus. Op het 15de-eeuwse altaar in de hoofdbeuk staat het opvallende beeld van de zwangere maagd Maria.

Een klein stukje verder staat de Templo Romano, waarschijnlijk is deze tempel opgedragen aan de oud Italische godin van de vruchtbaarheid Diana. Van de oorspronkelijke 18 Corintische zuilen staan er nog 14 rechtop op de geheel complete onderbouw. In de Middeleeuwen werd dit bouwwerk gebruikt als slachthuis.
We hebben een paar uurtjes rondgeslenterd in de stad en hebben het gezien, we gaan terug naar de camper.

MAANDAG 19 MAART

Na een koude, heldere nacht worden we weer gewekt door de zon! We gaan samen met Siem en Franka weer op pad, nu gaan we op weg naar Marvão, ook Nico en Nel gaan die kant op, Aad en Ien gaan verder naar het zuiden, zij zijn op de heenreis.
Via Estremoz, waar we onze voorraad weer aanvullen, rijden we naar het noorden over de IP 2, vandaag een rit van 120 kilometer. Zagen we de afgelopen week heel veel pijnbomen nu zien we veel kurkeiken. Mooi om te zien hoe de bomen zijn “geschild”.

De stad Estremoz ligt boven op een kale berg en is omring door wijnranken, olijfbomen en kurkeiken. In de omgeving liggen rijke marmergroeven, de huizen, gebouwen en stoepen in de stad zijn van deze witte, bijna doorzichtige steensoort vervaardigd.
Vanaf Portalogre gaan we steeds hoger en de mooie route slingert zich naar een hoogte van 750 meter. Net voor het dorp is een prachtige nieuwe camperplaats aangelegd, er is plaats voor 14 campers en er is een gratis verzorgingspunt.

Op één van de toppen van het kleine bergmassief “Serra de Marvão” ligt het volledig ommuurde dorp Marvão met 300 inwoners. Een steile, maar goed geasfalteerde weg, 6 km lang, komt uit bij de dubbele toegangspoort. In het dorp is o.a. een citadel die nog ruim 100 meter boven het dorp uitkomt, een middeleeuwse burcht en de 15de-eeuwse Igreja de Santa Maria. Schilderachtig zijn de grof geplaveide, klimmende, smalle straatjes, met witte huizen met rode pannendaken en smeedijzeren versiersels, een echte aanrader!

DINSDAG 20 MAART

Het was een wel erg koude nacht het vroor bijna, het was één graad boven nul! Als we opstaan is er geen wolkje te zien en de temperatuur loopt snel op, heerlijk!

Na ruim drie weken samen reizen met Siem en Franka, nemen we vandaag afscheid, zij gaan via Spanje naar huis en wij gaan nog een stuk door Portugal toeren. Ook Nico en Nel, die we deze trip regelmatig tegenkwamen, gaan naar Spanje, beide echtparen zullen we op deze reis dus niet meer tegenkomen, jammer, het was erg gezellig! Het samen reizen met Siem en Franka is ons prima bevallen en we hebben afgesproken in 2014 samen een reis door Marokko te gaan maken.

Om half elf zijn we zover om te vertrekken, we hebben eerst iedereen uitgezwaaid en gaan nu zelf op weg, we rijden bijna van oost naar west, we gaan naar Fátima en komen o.a. langs Castelo del Vide, weer zo’n plaats die een bezoek waard is, we slaan het deze keer over, wie weet komen we hier nog eens terug. In de omgeving staan zo’n 50 “Menirs” (vrij hoge stenen meestal in de vorm van een fallus) en “Dolmen” (rechtopstaande stenen met een horizontale afdekplaat). In deze collectieve graven werden naast lichamen, gereedschap en wapens begraven.

Op de route van vandaag wisselen olijfbomen, krukeiken, eucalyptus bomen, bloeiende mimosa, pijnbomen en af en toe een palm elkaar af, we zien kale stukken met grote dikke keien, kleine riviertjes, dode bomen met soms meer dan één ooievaarsnest in één boom, bloeiende lupinen, witte en gele brem, frisse lichtgroene lenteblaadjes aan de bomen, hier en daar bloeiende kersenbomen en kleine dorpen tegen de heuvel gebouwd, een waar genoegen om door heen te rijden en dat alles onder een strak blauwe lucht, geweldig!

We lunchen op de camperplek in Abrantes, een mooie plek met gratis verzorging en uitzicht op de Rio Tejo (Taag). Vanaf Abrantes rijden we een witte weg, een mooie route en prima te rijden weg door een glooiend landschap en uitgestorven dorpen, komen langs het Barragem Do de Bode en uiteindelijk komen we via Mata, hier staan de huizen wel heel dicht bij elkaar en is de weg erg smal, uit in de Bedevaartplaats Fátima. Net voorbij Mata scoren we weer een grote zak sinaasappels.

Na de thee lopen we naar één van de beroemdste pelgrimsoorden ter wereld (vier miljoen pelgrims per jaar), dit is het tweede pelgrimsoord dat we bezoeken, Lourdes hebben we in 2005 bezocht en nu staat alleen Santiago de Compostela nog op ons verlanglijstje.
Ook hier gaat het geloof en de commercie hand in hand al is het wel een stuk soberder dan in Lourdes.

Uit ANWB Goud

Op 13 mei 1917 beleefden drie jonge schaapsherdertjes Lúcia, Francisco en Jacinta uit Fátima in een visioen de verschijning van de Heilige Maagd Maria. Dit “wonder” gebeurde bij een steeneik op een onvruchtbaar plateau zo’n vijf kilometer verwijderd van het dorp Fátima. Vijf maanden lang, elke keer op de 13de, verscheen de door de kinderen als “een wonderschoon meisje met in haar hand een rozenkrans” omschreven Heilige Maagd opnieuw. In 1919 bouwde de bevolking bij de steeneik een kapelletje.

Het centrum van het heiligdom is de neoklassieke “Basílica de N.S. do Rosário” uit 1953 met op het dak een groot, glazen kruis. Voor de Basílica is een mega groot, betonnen voorplein, groter dan het plein voor de Sint-Pieter in Rome. In de kerk liggen de drie schaapsherdertjes begraven. Dagelijks komen pelgrims naar Fátima. Hun bescheiden aantal op “normale dagen” kan op de 13de van elke maand oplopen tot vele duizenden, of zelfs een half miljoen. Sommige bedevaartgangers leggen de laatste honderden meters nederig op hun knieën af.

In 2007 is een nieuwe kerk “Santes-sima Trindade” gereedgekomen, deze eenvoudige kerk kan 9000 mensen herbergen. Op het plein voor deze kerk staan beelden van de twee pausen die hier ooit een openlucht mis hebben opgedragen, in 1967 paus Paulus VI en in 2000 Johannes Paulus II. Onder het plein en zijn diverse kapelletjes, je kunt er o.a. biechten of de sacramenten ontvangen.

WOENSDAG 21 MAART

Vandaag gaan we naar de kust kijken of we een mooi plekje aan het strand kunnen vinden maar gaan eerst naar de camperplaats van Batalha voor de verzorging. Al voor je Batalha binnen rijdt zie je het enorme grote en pompeuze klooster “Mosteiro de Santa Maria da Vitória”. Het complex, waarvan de bouw twee eeuwen in beslag nam, vereeuwigt de drie in die tijd bestaande kunststijlen: late gotiek, manuelino en renaissance. Het klooster heeft geen grote klokkentoren, maar in plaats daarvan is het hele gebouw voorzien van torentjes en pinakels.

We gaan verder richting kust en bij San Pedro de Moel zien we de zee weer, al snel zien we een mooie plek voor een koffiestop, het is er een beetje eenzaam en er staat vrij veel wind en besluiten na de koffie verder naar het noorden te gaan op zoek naar een plekje waar we willen/kunnen staan vandaag. We kijken bij Praia de Vieira en daar zien we hoe de vissersbootjes op het strand worden getrokken met tractoren. Bij het strand mag je niet meer staan met de camper, maar aan de Rio Liz is een nieuwe parkeerplaats en daar staan wel campers.

Op onze verdere route naar het noorden volgen we zoveel mogelijk de weg langs de kust, de “Estrada Atlantica”. We gaan op diverse Praia’s kijken, maar overal staan de bekende borden ”Verboden te kamperen”. Uiteindelijk belanden we in Figueira da Foz op een grote camperplek, er is daar zeker plek voor 100 campers. Figueira da Foz is één van de prominentste badplaatsen van Portugal. Behalve uit de toeristen industrie, halen de inwoners hun inkomsten uit de visvangst (sardines en kabeljauw) en uit de scheepsbouw.

Van Siem en Franka krijgen we een sms-je dat ze in de sneeuw rijden in Salamanca, gelukkig ziet het er hier beter uit, ook vandaag is er geen wolkje te zien. Na aankomst gaan de stoelen naar buiten en genieten we nog een paar uur van de zon. Aan het eind van de middag lopen we de kilometer lange pier op en nemen een kijkje bij de vissers. Er wordt niet veel gevangen maar net als we er zijn heeft één van de vissers een mooie vis aan de haak geslagen.

DONDERDAG 22 MAART

Onze tocht verder naar het noorden brengt ons vandaag naar Costa Nova Do Prado (Tip van Siem en Franka). Het eerste stuk van de route van vandaag is niet echt fraai, helemaal vlak en lange kaarsrechte wegen en het wegdek is ook niet om over naar huis te schrijven, kennelijk hebben de Portugezen al hun geld geïnvesteerd in de nieuwe tolwegen. Wel komen we door leuke kleine dorpjes met mooie pleintjes.

Het tweede stuk door het duingebied is wel weer aantrekkelijk, maar ook hier slechte wegen en het wordt steeds erger!!! De laatste 5 km van deze weg rijden we met een gemiddelde snelheid van nog geen 15 kilometer per uur en proberen zo de kuilen en gaten in het wegdek te omzeilen. Ergens halverwege moeten we ook nog om een paar vrachtwagens heen die volgeladen worden met boomstammen, al met al een heftig ritje! Net weer op een goeie weg bij Praia Mira, zien we een klein binnenmeertje, koffietijd, even relaxen!!

Vanaf Praia de Mira is het weer een prima weg, bijna overal langs dit stuk weg staan er huizen, sommige bijzonder fraai, maar ook krotwoningen, achter de huizenrij zijn de duinen, doorsneden door de Ria de Costa Nova. Rond de middag zijn we in Costa Nova Do Prado. Aan de boulevard staan de kleurrijke, houten visserswoningen, ook de nieuwbouw is in deze stijl opgebouwd, een bont geheel, maar zeer pittoresk en erg leuk hier rond te lopen.

Lees verder week 9