2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 1)

ZATERDAG 23 JANUARI

WE MOGEN WEER! Wat is het toch heerlijk zelf je tijd in te kunnen vullen en te gaan wanneer en waarheen je maar wilt, dat je daarvoor een bepaalde leeftijdsgrens gepasseerd moet zijn, vergeten we maar even. "GENIET VAN HET LEVEN ZOLANG HET KAN IS ONS MOTTO!"

Vandaag beginnen we aan de derde ‘wintertrip’ naar het Zuidoosten van Europa. Net als in 2008 en 2009 ontvluchten we ook nu weer de Nederlandse kou en gaan we op zoek naar de warmte in Spanje en Portugal.
Eerst nog de 93ste verjaardag van onze (schoon)vader in Enschede vieren en 's avonds om negen uur rijden we door naar het Duitse Ahaus, waar we op de camperplaats, in het midden van de stad, een plekje vinden om te overnachten en toevallig ook nog een internet connect hebben. De eerste update is een feit.

ZONDAG 24 JANUARI

Na het ontbijt gaan we op pad en rijden via het Duitse Wesel en Geldern richting het zuiden en bij Landgraaf komen we weer even terug in Nederland. We gaan eerst naar Kerkrade, even bij onze campervrienden Jan en Elly kijken die door omstandigheden nog even niet de tocht naar het zuiden kunnen maken. Vorig jaar kwamen we elkaar ergens in de omgeving van Santa Pola tegen, maar waar of wanneer we elkaar deze keer zullen ontmoeten is nog een vraagteken. We worden hartelijk ontvangen en uitgenodigd om op hun oprit te blijven overnachten.

MAANDAG 25 JANUARI

Het is half elf als we de motor kunnen starten. Eerst moest nog de verlichting aan de rechterzijde van de camper worden gerepareerd, want die was uitgevallen. Met vereende krachten lossen de heren het probleem op en kunnen we weer verder.

Vandaag rijden we autobaan, kunnen we lekker opschieten. Via Maastricht, Luik en Luxemburg rijden we naar Charmes tussen Nancy en EpinaL Onderweg is het hier en daar behoorlijk mistig, op de boomtakken zit een dun laagje rijp, in de Ardennen ligt twee centimeter sneeuw, wel heel sfeervol, en na Luxemburg komt hééééééél af en toe even de zon te voorschijn. Bij vertrek uit Kerkrade was het vanochtend nul graden, bij aankomst in Charmes is het vier graden warmer!

DINSDAG 26 JANUARI

Een miezerige en troosteloze dag met temperaturen rond het vriespunt of net iets daar boven. Het is helaas nog even wachten voor we de zon zullen zien.
Ergens onderweg in de Jura zien we een natuurverschijnsel dat we in Nederland niet zo snel tegen zullen komen: bevroren watervalletjes direct langs de kant van de weg.

Op onze route naar het zuiden maken we vandaag een stop in Charcier in de Jura. Een oud collega met haar echtgenoot hebben daar een Chambres d’Hôtes (www.juracomfort.nl) en die gaan we opzoeken. Ook hier worden we weer hartelijk ontvangen en vinden het leuk elkaar weer te zien en te spreken.

Na de koffie maken we met z’n vieren een rondje door de streek en rijden naar de ‘Cascades du Hérisson', de laatste van de vijf watervallen is de indrukwekkendste en 65 meter hoog. Enkele jaren geleden was zelfs deze waterval bevroren, het was toen 26 graden onder nul, en werd er met pikhouwelen langs de ijzige wand omhoog geklommen. Dat moet helemaal bijzonder zijn geweest.
We hadden elkaar nog zoveel te vertellen dat we nog tot in de late uurtjes met elkaar hebben zitten babbelen.

WOENSDAG 27 JANUARI

Na een uitgebreid Frans ontbijt met o.a. knapperige baguette en croissantjes verlaten we Charcier en vervolgen onze tour naar het zuiden over de Route National.

De zon schijnt als we vertrekken, later in de ochtend neemt de bewolking helaas weer toe, gelukkig blijft het wel droog.
We passeren Clairvaux-les-Lacs en Pont d’Ain, maken een grote boog om Lyon en komen bij Vienne op de N7, de alternatieve route naar het zuiden als je geen Péage wilt rijden.
Om vier uur zijn we in Tournon-sur-Rhône, parkeren de camper op de plaatselijke camperplek en kijken mooi uit over de Rhône.

DONDERDAG 28 JANUARI

Natte sneeuw, wie verwacht dat nou in het zuidelijke helft van Frankrijk. Wij niet in ieder geval. De temperaturen liggen nog steeds rond het vriespunt en we hopen toch echt als we zuidelijker komen dat het iets warmer gaat worden.
Als we in Valance rijden zien we op de navigatie dat er tussen Vienne en Valance gewaarschuwd wordt voor zware sneeuwval. Gelukkig zijn we daar net op tijd weg.

Tussen Nime en Montpellier wordt gewaarschuwd voor zware storm. Toch maar even goed in de gaten houden, als het zo blijft stoppen we vandaag eerder dan gepland. De storm is gelukkig overgewaaid en we kunnen rustig doorrijden tot de kust en we stoppen in Valras Plage.
In de loop van de dag is het is gelukkig wat warmer geworden (9 graden) en ook de zon heeft zich volop laten zien. Heerlijk!

VRIJDAG 29 JANUARI

Om negen uur zijn we klaar voor vertrek, eerst op zoek naar een Boulangerie, het brood is op en in Vendres Plage zien we een bakker en een mooie ontbijtplek aan het water.
De navigatie had het er moeilijk mee ons weer op het juiste spoor te krijgen en stuurt ons de binnenlanden in, via allerlei smalle, hier en daar slecht begaanbare wegen en kleine, verlaten dorpjes, komen we uiteindelijk in Narbonne weer op de N9.

Net voor Perpignan is een tankstation waar we ook onze LPG fles kunnen vullen, als we wegrijden zien we aan de overkant een wasstraat. De camper is door de Franse pekel aardig zwart geworden, dat moet er dus af. Na een kwartier is al het vuil verdwenen en glimt tie weer net als een week geleden.

We gaan lunchen op de camperplaats in Le Boulou, de zon schijnt het is 14 graden en we besluiten ter plekke hier tot morgen te blijven. De stoelen gaan naar buiten, voor het eerst sinds maanden kunnen we weer buiten van de zon genieten.

Lees verder week 2

Klik hier voor een uitgebreid fotoverslag van onze reis

2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 2)

ZATERDAG 30 JANUARI

We kunnen het bijna niet geloven maar we zijn al weer een week op pad en hebben inmiddels 1639 kilometer gereden. Hebben weer het nodige gezien en meegemaakt en beginnen met heel veel zin aan de tweede week.
Na een onrustige nacht, er stond een stormachtige bries, gaan we weer verder en om half tien verlaten we Frankrijk en rijden bij Le Perthus Spanje binnen. Zoals we gewend zijn nemen we ook hier weer de Nationale route en mijden de autosnelwegen (Peajes).

Via de N-11 rijden we langs Gerona, Blanes en Mataró. De mooie route langs de Costa Brava met de bekende badplaatsen Tossa de Mar en Lloret de Mar hebben we al eens gereden, vandaag kiezen we ervoor om de N-11 te blijven volgen. Bij Barcelona rijden we, net als voorgaande jaren, de Westelijke rondweg (B10) langs de haven en het vliegveld.
Na Barcelona nemen we de altijd weer schitterende route direct langs de kust (C-31) en na Sitges volgen we o.a. de N-340 en de A-7.

Om kwart over vijf zetten we de camper bij de haven in L’Hopitalet de l’Infant weer aan de kant. Natuurlijk zijn we onderweg ook wel een paar keer gestopt voor koffie en een broodje.
En wie wil weten hoe het weer er vandaag uitzag: een schitterende dag met heel veel zon en een temperatuur die opliep naar 15 graden, maar helaas ook een erg harde wind, buiten zitten was er dus niet bij.

ZONDAG 31 JANUARI

Markt in L’Hopitalet de l’Infant. Al vroeg zien we de busjes aankomen en wordt de markt opgesteld, natuurlijk lopen we er nog even naar toe en nemen van die heerlijke zoete, sappige Spaanse sinaasappels mee.
We gaan weer de N-340 op en rijden nog verder naar het zuiden. Ook in Spanje hebben ze windenergie ontdekt, overal op de bergruggen zien we van die grote windturbines staan, landschappelijk minder fraai maar wel goed voor het milieu.

We gaan eerst even kijken bij de haven van Peñíscola. Vorig jaar hebben we door dit door de Iberiërs gestichte stadje gelopen. Het ligt op een stijl uit zee oprijzende rotsformatie en is tegenwoordig een toeristische trekpleister en zeker een bezoekje waard.

Met de camper mag je hier helaas niet meer overnachten, we rijden we een klein stukje terug naar een officiële camperplaats met verzorging tussen Peñíscola en Benicarló. Onderweg zien we nog een andere plek waar je, net als op een camping, bijna met de luifels tegen elkaar aan staat en das helemaal niks voor ons. Op de plek waar wij gaan staan heb je in ieder geval nog wat ruimte om de camper.

MAANDAG 1 FEBRUARI

Wat is het toch heerlijk wakker te worden en de zon te zien, het beloofd een mooie dag te worden in tegenstelling tot Nederland waar 25 cm sneeuw ligt met temperaturen onder nul of net daarboven.
Het eerste stuk volgen we nog de N-340 en de A-7 maar na Valencia gaan we nu eens niet langs de kust maar door het binnenland verder naar het zuiden. De streek tussen Valencia en Alicante is zeker een bezoekje waard.

Als eerste rijden we vandaag naar Bocairent, morgen 2 februari is daar een jaarlijks terugkerende, vijf uur durende spectaculaire kostuum optocht, zo vieren ze daar het fiesta "Moros y Cristianos" ter herinnering aan overwinning op de Arabieren.
Twee jaar geleden zijn we hier ook al eens geweest en we willen het spektakel nog graag een keer meemaken.

Het oude Bocairent is een op een heuvel gebouwd historisch stadje en bestaat alleen uit steen. De huizen zijn aan elkaar gebouwd of er zitten hele nauwe steegjes tussen. Door de smalle straatjes die of naar boven of naar beneden gaan kan nog net een auto en als je er doorheen loopt krijg je het gevoel dat het nergens echt horizontaal is.

We zetten de camper in het iets hoger gelegen parkje tegenover het benzinestation, buiten is het 15 graden en we zitten nog een paar uur heerlijk in het zonnetje.
Ook nu werden we 's avonds weer getrakteerd op een schitterend vuurwerk dat op kleine afstand van de camper wordt ontstoken, af en toe de oren even dicht vanwege het overdonderende, tussen de bergen weerkaatsende, lawaai.

DINSDAG 2 FEBRUARI

We zitten op een hoogte van 625 meter en de gevolgen daarvan zijn natuurlijk wel dat het 's nachts wat kouder is, twee graden onder nul, het lijkt Nederland wel, alleen is hier de zon al weer volop aanwezig als we opstaan en loopt de temperatuur al snel op naar zo’n 10 graden. Later in de middag is het in de zon zelfs 15 graden.

Vanaf een uur of vier wordt het drukker in de omgeving, heel veel mensen komen op het feest af en zoeken ergens in de stad een plekje waar ze alles goed kunnen zien. Langs bijna de hele route staan stoelen opgesteld en op diverse plaatsen staan tribunes waar je een plekje kunt huren.
Het spektakel begint om kwart voor vijf en net als twee jaar geleden loopt dezelfde man aan het begin van de optocht.

De ene na de andere groep trekt voorbij en ieder groep heeft z’n eigen muziekkorps die strijdlustige muziek speelt. De groepen schrijden in een zeer rustig tempo voort, schouder aan schouder vormen ze een rij die zo breed is als de weg toestaat, één groep bestaat meestal uit meerdere rijen en soms wordt de groep afgesloten met een praalwagen.

We zien Spaanse schonen in luchtige kleding en diverse groepen die er zeer krijgshaftig uitzien in schitterende kostuums, wat een belevenis! Een echte aanrader voor wie op 2 februari in deze omgeving is.
Om half zeven houden we het even voor gezien. We hebben het koud en verlangen naar een warme hap in een warme camper.

Als we helemaal opgewarmd zijn trekken we nog een keer de stoute schoenen aan en gaan de kou in, de temperatuur is dan al gezakt naar twee graden, maar ook 's avonds is het een schitterend schouwspel en zeker een paar koude voeten waard.
Als laatste komen er een paar grote vrachtwagens vol met cadeautjes, met verbazing kijken we hoe hebberig de mensen zijn.

WOENSDAG 3 FEBRUARI

Na tweede koude nacht op rij, het werd 4 graden onder nul, schijnt ook nu weer de zon als we opstaan en loopt de temperatuur weer snel op. Vandaag gaan we weer verder en rijden via de CV-700 over de Noordflanken van de Serra d’Aitaina naar het westen en vanaf Alcoy rijden we verder over de CV-70. Een geweldig mooie slingerroute dwars door de bergen. Het is leuk dat we een hoogte meter in onze navigatie hebben zo kunnen we zien hoe hoog we rijden, vandaag was het hoogste punt 961 meter.

We gaan een bezoekje brengen aan El Castell de Guadalest, het ongetwijfeld leukste, maar waarschijnlijk ook het meest toeristische dorp in deze streek. Het stadje ligt volledig geïsoleerd op de moeilijk toegankelijke kalkrotsen aan de noordkant van het bergmassief. “De bovenstad”, ook wel “Adelaarsnest” genoemd, is bereikbaar via een trap. Zowel boven als beneden vind je diverse souvenirwinkeltjes met best wel leuke spullen, niet dat erge kitscherige wat je normaal gesproken tegenkomt.

Wij hebben rondgekeken in een huis waarin is nagebootst hoe men rond 1800 in deze streek leefde, hoe men kookte, olijven verwerkte, wijn maakte en meel produceerde.
Ook het micromuseum hebben we niet overgeslagen. Alle werkstukjes kun je allen bekijken door een vergrootglas en het is onvoorstelbaar hoe mensen op bijvoorbeeld een rijstkorrel een schilderij kunnen maken. Heel bijzonder om te zien!

Als we Guadalest verlaten is er een omleiding ingesteld en moeten we over de CV-755 verder naar het westen. Ook hier weer een prachtige route door een schitterende omgeving. We zijn erg blij met deze omleiding want nu komen we onverwachts langs een Motormuseum en ook daar maken we een stop. Heerlijk je te vergapen aan al die oude motoren, Harley's, Ducati's, BMW's, Hendersons en nog veel meer. Ook oude solexen, fietsen met hulpmotor en een aantal oude scooters trekken de aandacht. Voor de motorliefhebber een uitgelezen plek!

Uiteindelijk komen we vandaag terecht in Santa Pola en zetten de camper in het bij camperaars bekende parkje. Helaas, na een half uurtje komt de politie ons zeggen dat we moeten vertrekken. We gaan kijken of we bij de werf in Santa Pola wel mogen staan, maar voor we daar zijn zien we bij Platje del Carabassi een paar campers direct aan zee staan. Even polshoogte genomen en wat blijkt deze campers staan hier al drie dagen zonder problemen. De politie komt twee keer per dag langs en zegt niets. We schuiven aan.

DONDERDAG 4 FEBRUARI

Een trieste dag, laaghangende bewolking en regen. Een dag om een boodschapje te doen en je lekker in een boek te verdiepen. Eerst naar de Aldi voor het lekkerste brood van Spanje, dan in het parkje de camper verzorgen. Hier horen we dat je er overdag wel mag parkeren maar ’s nachts niet meer mag slapen. De politie komt elke dag langs om dit te vertellen. We rijden langs het strand naar Santa Pola en kijken bij de werf, maar ook daar worden de campers elke dag weggestuurd. De enige plek in Santa Pola waar het nog is toegestaan is in de haven.

Als het even droog is op de fiets naar het Casa de la Cultura, daar kunnen we, in de bibliotheek, eindelijk weer eens onze site updaten. Het wordt steeds moeilijker om in ook Spanje een onbeveiligd netwerk te vinden waar je mee kunt surfen. We zijn aangewezen op Internetcafés maar daar mag je meestal niet op je eigen laptop werken. Het Casa de la Cultura is dus een prima oplossing.

VRIJDAG 5 FEBRUARI

Gisteren aan het eind van de dag werd het toch nog weer mooi buiten. De wolken losten grotendeels op en de zon kwam weer regelmatig te voorschijn en ook voor vandaag ziet het er goed uit. De barometer staat op 1028 en dat is toch wel behoorlijk hoog.
We nemen het er van en gaan een dagje naar de kust, zetten de stoelen buiten en gaan genieten, het is 25 graden uit de wind en in de zon! Aan het eind van de dag rijden we weer terug naar de haven van Santa Pola en net als gisteren staat het er vandaag ook weer behoorlijk vol. Al weer is er een week voorbij!

Lees verder week 3

2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 3)

ZATERDAG 6 EN ZONDAG 7 FEBRUARI

Het weekend zijn we in Santa Pola gebleven. Op zaterdag en op maandag is er een grote markt en natuurijk gaan we daar een kijkje nemen. Je vindt er allerlei zaken zoals groente, fruit, en bloemen maar ook heel veel kleding, schoenen, horloges, etc. en natuurlijk ook de bekende Spaanse flamingo jurkjes in allerlei kleuren en maten.

Voor een van onze kleindochters moeten we een paar Spaanse schoentjes meenemen, rood met zwarte stippen. Een jurk in die kleuren heeft ze al en nu zijn de schoentjes die ze heeft te klein en versleten en wat doe je dan als opa en oma, natuurlijk koop je een paar nieuwe. We kunnen het niet laten om ook voor onze jongste kleindochter van 2½ een paar te kopen.

We rijden zaterdag ook nog even naar het gasstation in Alicante om onze LPG fles weer bij te vullen.
De rest van het weekend brengen we door in de zon, elke dag zien we een blauwe lucht en temperaturen van ruim 25 graden uit de wind, heerlijk toch! Overdag rijden we naar de kust en aan het eind van de middag rijden we weer terug naar de overnachtingsplek bij de haven van Santa Pola.

Zondagavond zoeken we het Chinese restaurant weer op waar we in 2009 ook zijn geweest. Daar krijg je voor € 5,50 een compleet dagmenu bestaande uit soep, een vlees- of kipgerecht met bami of nasi, een bolletje ijs of een kop koffie en als je betaald hebt komen er nog een paar flessen likeur op tafel waar je van mag proeven, ongelooflijk! Je snapt niet dat de mensen hier ook nog iets aan verdienen.

MAANDAG 8 FEBRUARI

We blijven nog een dagje in Santa Pola. Het is een bewolkte dag met een temperatuur van 17 graden, een perfecte dag om op de fiets de omgeving te verkennen.
De binnenstad van Santa Pola bestaat grotendeels uit smalle rechte straatjes met éénrichtingsverkeer waar het 16de eeuwse kasteel, een herinnering aan het verleden als koopvaardijhaven, een prominente plaats inneemt.

Het nieuwere gedeelte bestaat eigenlijk alleen uit saaie appartementen complexen, kaarsrechte straten met links en rechts het ene na het andere appartement, vreselijk! We snappen niet dat er mensen zijn die hier hun vakantie willen doorbrengen. Aan het einde van de boulevard staan wat leukere optrekjes, als het dan toch zou moeten ...........!

Aan de zuidkant richting Torrevieja ligt het "Parque Natural de las Salinas". Voor de opkomst van het toerisme haalden de inwoners van deze streek hun inkomsten voor een groot deel uit de zoutwinning. De zoutmeren aan de rand van Santa Pola zijn inmiddels een beschermd natuurgebied geworden.
Nog steeds wordt er zout gewonnen en er is zo te zien zout genoeg. Misschien kan er iets van naar Nederland waar ze door de extreem lange en koude winter een zout tekort hebben!

Aan het eind van de middag nog weer even naar het Casa de la Cultura om voor we verder trekken de site weer te updaten, kijken of er nog nieuwe e-mail binnengekomen is en als het kan nog even te chatten met één van de boys, jammer genoeg is dat niet gelukt.

DINSDAG 9 FEBRUARI

Na zes dagen in Santa Pola is het genoeg geweest, we gaan weer verder.
Even ten zuiden van Santa Pola rijden we dwars door het natuurgebied waar we gisteren doorheen zijn gefietst. Dat zou in Nederland ondenkbaar zijn!

Zoals gebruikelijk rijden we weer langs de kust en mijden de autosnelwegen. We volgen de N-332, waar ze druk bezig zijn de weg te verbreden naar vier banen, en rijden via Torrevieja en San Javier naar Cartagena.
Bijna aan het einde van Cartagena aan de N-332 (Carratera a Tentegorra) is direct voor het tweede Shell station een overnachtingsplaats met verzorgingspunt. Hier kun je voor één euro alles legen en vullen.

Na Cartagena nemen we de E-22 naar de kust richting Isla Plana, even later heet dat de E-16 en die gaat dwars door de bergen, een werkelijk schitterende route.
Halverwege de berg is een kleine parkeerplaats met uitzicht over het dal naar de zee en in de verte ligt Puerto De Mazarrón, een uitgelezen plek voor de lunch.

Langs deze route zien we de bomen al aardig in bloei staan, tot nu toe hadden we dat nog maar heel sporadisch gezien.

HET VOORJAAR IS HIER AL BEGONNEN, HEERLIJK!

Beneden aangekomen slaan we links af en gaan even kijken op de plek in La Azohía, vorig jaar zijn we daar weggestuurd, we gaan even kijken of het nu wel mag. Het bordje verboden te kamperen is verdwenen en we horen dat het tot nu toe geen probleem is geweest hier te staan. Weer een mooie plek om een vrij te staan, op de achtergrond horen we het ruisen van de zee.

WOENSDAG 10 FEBRUARI

Bij het ontbijt horen we op de Wereldomroep dat vandaag het NK Marathon schaatsen op natuurijs wordt gehouden. ’s Nachts vriest het streng en overdag komt de thermometer ook niet boven het vriespunt uit, het sneeuwt en er staat een harde wind, echt Hollands, brrrrrrrr!
Hier in Spanje aan de Costa Cálida (Warme Kust), is het een stuk aangenamer. Zowel gisteren als vandaag was het weliswaar wisselend bewolkt, maar werd het toch 16 graden.
Een aangenaam verschil!

We zijn nog een dag in La Azohía gebleven en hebben wat in de omgeving gewandeld. Als je linksaf gaat en langs het water loopt kom je bij een kleine haven. Onderweg daar naar toe zien we op nog twee plekken campers staan. Kennelijk doen ze hier niet zo moeilijk.
In de haven zijn een aantal mensen druk bezig boeien naar de zee te brengen en ergens op een bankje onder een palmboom zit een Fransman uit een simpel stuk hout een mooie Egyptische kop te snijden.

DONDERDAG 11 FEBRUARI

We hoppen weer een stukje verder. Vooralsnog is het helemaal bewolkt, er staat een harde wind, buiten is het 10 graden en binnen brand de kachel, wat een verschil met de afgelopen dagen.
Via Isla Plana rijden we naar Puerto De Mazarrón en zomaar ergens langs de kade staat een openbaar toilet waar we onze wc kunnen legen en onze watervoorraad weer aan kunnen vullen.

Vandaag is ons doel de camperplek bij Playa de Perchelles, bij camperaars beter bekend als de "Geitenwei", een mooi plekje aan de kust net voorbij Cañada de Gallego. In 2009 zijn we hier ook geweest, toen stond het helemaal vol, nu staan er maar acht campers inclusief de camperflat van de Nederlander Bert.

In de wandelgangen hadden we al gehoord dat je dit jaar op deze plek moet betalen en inderdaad komt aan het begin van de middag de eigenaar van het terrein en we moeten vier euro betalen om te mogen blijven staan. Zou dat de reden zijn waarom er zo weinig campers staan? Wij denken het wel.
In de loop van de middag is de bewolking bijna helemaal verdwenen en zitten we nog even buiten, de temperatuur is wel iets lager dan de afgelopen dagen (14 graden), maar uit de wind en in de zon is het toch wel aangenaam.

VRIJDAG 12 FEBRUARI

Vandaag met een Nederlander gesproken die al een tijdje op deze plek staat en hij vertelde ons dat een aantal weken geleden op deze plek ruim 70 campers stonden en toen het op betalen aankwam vertrokken er zeker 50. Wat we al dachten blijkt dus waar, van ons mag het zo rustig blijven als het nu is, daar hebben we wel een paar euro voor over. We blijven nog een dag op deze mooie plek.

De weermannen voorspellen voor vandaag slecht weer. Voorlopig ziet het er nog goed uit, we zien een strak blauwe lucht en het is heerlijk buiten. In de loop van de middag komt de bewolking toch deze kant op en dat is het goede moment voor een wandeling in de omgeving. We komen uit bij een mooie dagrecreatie plek. Jammer genoeg kun je daar niet met de camper komen, ze hebben er een slagboom geplaatst en mocht je toch de euvele moed hebben die omhoog te doen en er toch op te rijden dan kan je dat een boete van 1500 euro opleveren.

Lees verder week 4