2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 4)

ZATERDAG 13 FEBRUARI

Vandaag op zoek naar de volgende plek. We rijden verder naar het westen, volgen de mooie route tussen de Serra del Contar en de Serra de Almenara (N-332), maar zoals ik al eerdere verslagen heb geschreven, jammer van al het plastic dat we hier zien.
Ook hier zie je de fruitbomen al volop in bloei staan, sommige met witte, andere met roze bloemen. Ondanks de regen en de niet al te hoge temperaturen, krijg je toch, ook hier weer, het lente gevoel. Wel jammer dat het de hele dag blijft regenen.

We gaan eerst naar de Aldi in Águilas om onze levensmiddelen voorraad weer op peil te brengen. Als je regelmatig op plekjes staat waar in de directe omgeving geen supermarkt te vinden is, is het handig voor een paar dagen eten aan boord te hebben. Er staan twaalf campers die dat ook bedacht hebben.

Nog even rondgereden in Águilas, maar toch besloten om door te rijden naar San Juan de Los Terreros, waar in de duinen mooie plekjes zijn. Hebben onderweg wel gehoord dat de campers daar regelmatig worden weggestuurd, maar als we aankomen staan er toch een aantal en na informatie blijken ze hier al een paar dagen te staan. We zoeken een mooie plek uit en blijven er voorlopig ook staan.

ZONDAG 14 FEBRUARI

Gisteravond laat nog naar de Olympische Spelen gekeken, de 5 km heren werd verreden en we hebben gezien hoe Sven Kramer er met het goud vandoor ging. Geweldig! Kregen nog een sms-je van Nico en Afke dat het groot feest is daar.
Vandaag ziet het er buiten een stuk beter uit dan gisteren, het is half bewolkt en de verwachtingen zijn wat gunstiger, af en toe zal de zon ook nog te voorschijn komen, maar erg warm zal het niet worden.

’s Middags wandelen we over de mooie boulevard naar San Juan, waar ze een nieuwe wijk aan het bouwen zijn. Wie het mooi vindt mag het zeggen!
Onze plannen om naar Águilas te gaan voor de grote Carnavalsoptocht hebben we laten varen. Gehoord dat het tegenwoordig niet meer veilig is de camper daar onbeheerd te laten staan en we hebben geen zin in problemen.

MAANDAG 15 FEBRUARI

Weer een bewolkte dag met veel regen en temperaturen rond de 12 graden. In heel Europa hebben al dagen lage drukgebieden de overhand en het ziet er naar uit dat dat nog even zo blijft, we zullen het er mee moeten doen.
Na het ontbijt rijden we over de ALP-118 naar Mojácar-Playa. Aan de doorgaande weg, ergens in het midden van het dorp, is een wasserette en daar laten we onze was verzorgen.

Als de was is gedaan, de bedden verschoond en de lunch de inwendige mens heeft versterkt, gaan we weer verder en volgen nog steeds de schitterende ALP-118, daarna nemen we de N-341, een stukje A7 en vervolgens de ALP-208 richting Las Negras en het Parque Naturel Cabo de Gata-Níjar.
Hier rijdt je het eerste stuk dwars door het plastic. Het is hier kennelijk een vruchtbare streek waar, onder plastic, o.a. tomaten en paprika’s worden gekweekt en soms moet je even wachten voor een kudde overstekende geiten.

Even verderop kijken we onze ogen uit, wat is het hier schitterend, een mooi stukje ruig natuurschoon waar de weg doorheen slingert. We zien flinke heuvels met alleen lage begroeiing, moeilijk te omschrijven welke sfeer hier heerst, bijzonder is het in ieder geval wel. Zo zie je maar weer, even afwijken van de doorgaande wegen en je valt van de ene verbazing in de andere.

Tegen drieën wordt het gelukkig wat lichter aan de horizon, het regent niet meer en in de verte zien we zelfs af en toe een paar zonnestralen door het wolkendek komen. Het lijkt erop dat we de goede kant op gaan.
Als we weer bij de kust komen zien we in de verte vier campers staan. Hoog boven het water, met uitzicht op de ruwe zee, de meters hoge rotsen links en het dorp La Isleta rechts van ons, vinden we weer een mooie plekje.

DINSDAG 16 FEBRUARI

We blijven nog een dag in La Isleta. Jammer genoeg is het nog steeds overwegend bewolkt, af en toe valt er een fikse bui afgewisseld met korte zonnige periodes.
We wandelen door het leuke, Moors aandoende mini stadje, witte, rechthoekige huizen met voor de balkons boogvormige openingen, een centraal plein met een openbare wasplaats, diverse restaurantjes, een hotel en een kleine winkel maken het helemaal compleet.

Aan de zuidkant ligt het 'Mirador Isleta del Morro'. Van daaruit heb je een prachtig uitzicht over het stadje in het oosten en de kustlijn naar het zuiden. Op de informatieborden lezen we dat we in een miljoenen jaren oud Vulkanisch gebied zijn en dat de bovenlaag van de omliggende bergen uit lava bestaat. Nu wordt ons ook duidelijk waarom het hier anders is dan ergens anders.

WOENSDAG 17 FEBRUARI

Na een zeer onstuimige, maar wel glasheldere nacht, waarin de harde wind de camper heen en weer deed schudden, gaan we weer op zoek naar nieuwe plekjes. Via Los Escullos, waar we de 'Batería de San Filipe' nog even bekijken, rijden we verder naar Cabo de Gata. Het eerste kwartier zagen we nog een paar zonnestraaltjes, maar daarna …….……… het werd zo grauw en grijs dat we de weg bijna niet meer konden zien, het leek wel of ze de sluizen boven optrokken, de regen kwam met bakken tegelijk naar beneden.

De camperplek in Cabo de Gata, met uitzicht op zee! (zie foto), is snel gevonden, we gaan eerst maar eens even een kopje koffie zetten. Als de weersomstandigheden zo blijven, blijven we hier lekker staan, het heeft geen zin verder te rijden, je ziet toch bijna niets van de omgeving.

Gelukkig wordt het aan het begin van de middag toch weer beter. De wolken trekken zich terug en de zon krijgt weer de overhand, toch besluiten we hier vandaag te blijven en wandelen door het (ongezellige) stadje, alleen de boulevard ziet er redelijk aantrekkelijk uit, voor de rest zijn het bijna allemaal kleurloze huizenblokken met kaarsrechte straten, een heel groot verschil met La Isleta waar we gisteren stonden.

DONDERDAG 18 FEBRUARI

Het ziet er aardig uit vandaag, het is wel bewolkt maar de bewolking zit zo hoog dat we de bergtoppen kunnen zien, toch wel een aardige dag om een rit door de bergen te maken. In Spanje heeft de regen nog altijd de overhand volgens de weermannen, we moeten het er van nemen nu het kan.

Bij Almería gaan we naar het noorden en gaan over de A-348 naar het westen, door het dal van de Río Guadalfeo. Rechts zien we de Serra Nevada met z’n besneeuwde bergtoppen en links de bergen van de Las Alpujarres, In deze streek, waar voornamelijk olijven, sinaasappels, mandarijnen en amandelen worden gekweekt en dat een belangrijke rol heeft gespeeld in de Spaanse geschiedenis door de Islamitische opstand in 1570, hebben de dorpjes hun bijna Marokkaanse karakter behouden.

Voorlopig volgen we de vrijwel nieuwe A-348, zelfs de laatste update van onze navigatie kent grote delen van deze weg nog niet. Een schitterende route door een zeer bergachtige omgeving, die ons naar een hoogte van 978 meter brengt.
Bij Ugíar is de nieuwe weg nog niet klaar en worden we verwezen naar de oude weg. Een zeer slechte en smalle, maar wel spectaculaire, slingerroute dwars door een gebied waar de amandelbomen volop in bloei staat. Ver beneden ons zien we de werkzaamheden aan de nieuwe weg.

Door de hevige regenval van de afgelopen dagen zien we in alle stroompjes die naar beneden komen alleen maar modderstromen, overal op de weg ligt modder en soms zelfs grote brokken steen. We komen nog ergens een shovel tegen die de brokstukken naar de kant schuift. Soms is er zelfs een hele weghelft versperd door de aardverschuivingen.

Halverwege onze rit gaat het helaas toch weer regenen en komen de bergtoppen alsnog in de wolken te liggen. Jammer!
Dat het gaat regenen is nog niet het ergste!! ……………… na ruim 20 kilometer komen we weer dichter bij de aanleg van de nieuwe weg, op zichzelf niet verontrustend, wel als we zien dat een behoorlijk steil stukje vol ligt met een dikke laag modder en dat is nu net waar we niet op zitten te wachten.

Ongeveer 50 meter voor we boven zijn beginnen de wielen van de camper te slippen en we komen geen meter meer vooruit. Er zit maar één ding op: de camper de helling af laten zakken en omdat de weg hier erg smal is moeten we zeker 200 meter achteruit voor er een gelegenheid is te keren.

We rijden de 20 kilometer weer terug en nemen vervolgens de A-347 via Berja naar de kust. We gaan maar eens kijken op het plekje in Guardias Viejas waar we in 2009 ook zijn geweest. Wat we daar tegenkomen is helemaal om te huilen, overal gaan stroompjes water over straat en waar het wat lager is ontstaan natuurlijk vanzelf grote plassen, tuinen staan vol water, de paden tussen de kassen is een en al bagger en verschillende wegen zijn afgesloten en ook op de camperplek zien we alleen maar water.

Gelukkig zijn we een beetje soepel en bedenken ter plekke een andere plan, we zijn niet voor één gat te vangen! We gaan terug naar de A-7 en rijden verder naar het westen. In Calahonda weten we nog een plek en daar rijden we naar toe. Gelukkig is hier de ondergrond verhard en staan er geen grote plassen, we zetten de camper op het laatste vrije plekje.

Wat een enerverende dag!


VRIJDAG 19 FEBRUARI

Tijdens het ontbijt besluiten we een dag in Calahonda te blijven. Nog geen half uur later zien de plannen er compleet anders uit. De weermannen van de Wereldomroep voorspellen voor het zuiden van Spanje de komende dagen alleen maar regen, en dat zijn we helemaal zat!! Voor Portugal zien de berichten er een stuk gunstiger uit, vandaag en morgen in ieder geval zonnig. We kijken op de navigatie hoe ver het is naar Monte Gordo in de Algarve; 460 kilometer en een reistijd van, inclusief pauzes, een uurtje of zeven en dat is wel te doen.

Om kwart voor tien starten we de motor en gaan we op weg naar het mooie weer. De tijd zal leren of we een goeie beslissing hebben genomen.
Vandaag nemen we waar het kan, tegen onze gewoonte in, de autosnelweg, anders zou het wel heel lang duren voor we in Portugal zijn. Tot Salobreña rijden we nog op de nationale route maar daarna gaan we de erg rustige, splinternieuwe A-7, Autovía del Mediterráneo, op, die hoog boven de kust is aangelegd.

Ook vandaag zien we de gevolgen van de hevige regenval van de afgelopen periode. Grote brokstukken die naar beneden zijn gekomen liggen gelukkig in de vangnetten, hier en daar zitten er scheuren in het wegdek en in de lager gelegen gebieden staan de druivenranken en de olijfbomen tot de enkels in de modder. Ook heel veel plekken in de zee zijn bruin gekleurd door de modder die vanaf de bergen naar beneden komt.

Hoe verder we naar het westen komen hoe beter het weer wordt. Was het vanochtend nog behoorlijk bewolkt en viel er hier en daar regen, later op de dag zien we steeds meer blauwe lucht en ook de zon laat zich steeds vaker zien. Bij Sevilla zien we bijna helemaal geen wolken meer, wel heel veel auto’s.

Om 16.40 uur rijden we een zonnig Portugal binnen en om 16.58 uur krijgt de camper z’n verdiende rust in Monte Gordo. De plek tegenover de camping staat helemaal vol. We hebben geluk dat er net een camper vertrekt en wij zijn plaats in kunnen nemen.
De stoelen kunnen gelukkig weer naar buiten, heerlijk! Als we tien minuten buiten zitten lopen Ede en Ineke, die we al vaker op onze reizen hebben ontmoet, voorbij. Gezellig elkaar weer te zien en te spreken.

Lees verder week 5

2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 5)

ZATERDAG 20 FEBRUARI

We hopen dat we gisteren een goede keus hebben gemaakt en dat Portugal ons beter weer te beiden heeft dan Spanje, voorlopig ziet het er goed uit, de zon schijnt en we zien een strak blauwe lucht. We zijn van plan een poosje in Monte Gordo te blijven. We hebben inmiddels 3626 kilometer gereden en vinden het wel even genoeg geweest.

Vandaag gaan we naar BAR 42 waar we onder het genot van een kop koffie gebruik kunt maken van het internet. Het is inmiddels alweer 12 dagen geleden dat het laatste verslag gepubliceerd is en ik kan me zo voorstellen dat de lezers die ons volgen graag willen weten waar we inmiddels uithangen en wat we zo al hebben meegemaakt. Nou voorlopig kunnen ze even genieten!

Aan het eind van de middag praten we, onder het genot van een drankje, in alle rust bij met Ede en Ineke. Wisselen nieuwe plekjes uit en noteren die in onze wegenatlas, daar kunnen we volgend jaar weer gebruik van maken, kom je ook eens op andere plekjes. Zo breiden we ons scala aan mooie plekjes uit. Na de borrel lopen we gezamenlijk naar het Hollands eetcafé van Ed en Willem en eten daar onvervalste Nederlandse friet met een kroket of frikadel, ook wel weer eens lekker. Als we teruggaan, hoe kan het anders, regent het weer.

ZONDAG 21 FEBRUARI

De regen die gisteravond begon is de hele nacht in alle hevigheid doorgegaan, het ging er beslist niet zachtjes aan toe. Felle regenbuien teisterden de camper en de stormachtige wind deed daar vrolijk aan mee. Als we wakker worden, het is dan gelukkig wel weer droog, zien we de gevolgen. Achter de campers, waar gisteren de mensen nog heerlijk in de zon zaten, staan ze nu met hun voeten in het water.

In de verte horen we de zee in alle hevigheid brullen en als we op het strand komen zien we dat het daar vol ligt met schuim en dat hebben we nog nooit eerder gezien. Je waait er behoorlijk uit je jasje en toch heeft het wel wat zo’n storm.

Het leukste van de weekend was toch wel dat we weer eens hebben kunnen skypen met kinderen en kleinkinderen. Heerlijk ze weer te zien!

MAANDAG 22 FEBRUARI

's Ochtends komt er aan de duinenrand een mooie plek vrij en omdat we van plan zijn voorlopig in Monte Gordo te blijven, verplaatsen we de camper. Alles wat we nodig hebben is hier dichtbij: een leuk dorp, winkels, restaurantjes, internet, enz.
De weersomstandigheden veranderen maar weinig, de temperatuur blijft rond de 15 graden, zonneschijn wordt afgewisseld met hevige buien en nog altijd staat er een stevige wind, maar waar we ook naar toe zouden gaan, het is overal hetzelfde.

We vermaken ons prima, we lezen, en de boeken die we uit hebben geven we weer door aan andere camperaars die op hun beurt dan weer boeken voor ons hebben, we puzzelen, wandelen en fietsen en hier en daar maken we praatjes met andere camperaars en wisselen ervaringen uit, dat levert altijd weer nieuwe vrije plekjes op en die worden natuurlijk weer genoteerd.

DINSDAG 23 FEBRUARI

Vandaag worden de schaatswedstrijden op de Olympische Spelen nu eens niet midden in de nacht maar in de avond uitgezonden. Dat wordt dus kijken en genieten!
De 10 kilometer staat op het programma en Sven Kramer wordt getipt als grootste kanshebber voor de gouden medaille. Helaas loopt alles anders dan verwacht. Op de helft van de rit stuurt de coach Sven naar de verkeerde baan en uit is de illusie, hij wordt gediskwalificeerd!

WOENSDAG 24 FEBRUARI

Al vroeg vertrekken Ede en Ineke, zij gaan naar Alicante in Spanje, hun kinderen en kleinkinderen opzoeken die daar een weekje verblijven en natuurlijk zwaaien we ze uit.
Aan het eind van de ochtend komen Kees en Ria aanfietsen, gisteren al een sms’je gehad dat ze in Castro Marim waren aangekomen. Mensen die onze site lezen, weten dat wij hen bijna 3 jaar geleden voor het eerst in Griekenland hebben ontmoet en daar is het niet bij gebleven. Fijn ze weer te ontmoeten en weer lekker bij te kletsen!

Het is vandaag weer eens een heerlijke, helemaal zonnige dag en we kunnen dan ook weer eens lekker buiten zitten, de temperatuur is opgelopen naar 20 graden. Hier komen we voor!

DONDERDAG 25 FEBRUARI

Ze hebben ons gisteren mooi voor de gek gehouden. We kregen de indruk dat het weer nu eens eindelijk zou verbeteren maar vandaag is het weer helmaal mis. Zwaar bewolkt en regelmatig een fikse regenbui en de stormachtige wind is ook weer terug.
We vrolijken de dag op met de zomerkoninkjes die bijna dagelijks voorbij komen, voor een kistje van twee kilo vroegen ze gisteren vier euro, vandaag is de prijs gezakt naar drie euro. Zeg nou zelf, daar krijg je toch een beetje een zomer gevoel van en ze zijn nog lekker ook.

Aan het eind van de ochtend nog weer even naar Bar 42 om te skypen met de kids, gelukkig zijn ze allemaal thuis, het is voorjaarsvakantie, en hebben we iedereen weer even gezien en gesproken.
’s Middags tussen de buien door naar Vila Real de Santo António gefietst en even rondgekeken bij o.a. de passantenhaven en op de kade aan de grensrivier de Rio Guadiana, waar ruim 100 campers stonden.

Vila Real is in 1774 op de tekentafel ontworpen met passer en liniaal, de haaks op elkaar en evenwijdig aan elkaar aangelegde straten maken dat de stadsplattegrond, een creatie van de markies Van Pombal, er uitziet als een dambord. Ook op het stadsplein plein is de hang naar het perfecte lijnenspel te zien, vanaf de obelisk in het midden lopen zwart-wit geplaveide banen stervormig naar de randen van het plein. Statige huizen en sinaasappelbomen omzomen het plein.

Vila Real staat verder bekend om zijn vele winkels met linnengoed; laken, slopen, handdoeken, badlakens, badjassen, kleedjes, servetten, etc. etc., je kunt het niet zo gek bedenken of ze hebben het wel en voor de prijs hoef je het niet te laten.
Heel veel van deze artikelen zijn voorzien van het nationale symbool van Portugal, de Haan.
Wij zagen een leuk winkeltje met een voor ons hele bekende naam.

VRIJDAG 26 FEBRUARI

We verkassen naar ons derde plekje in Monte Gordo. Vanochtend vroeg zagen we al dat de Duitse camper, die aan het eind van het terrein stond, bezig was zich reisvaardig te maken. Het mooiste plekje, met grind en gras rondom en geen modder vanwege de vele regen, komt vrij.
We hadden al gekeken of er liefhebbers waren voor die plek, of mensen waar ze al een afspraak mee hadden gemaakt, maar hadden ze nog niet gezien. We maken ons klaar om het mooie plekje over te nemen.

Lees verder week 6

2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 6)

ZATERDAG 27 FEBRUARI

Het slechte weer van de afgelopen twee dagen houdt nog even aan en daarna………… Op internet gezien dat het vanaf maandag een stuk beter gaat worden, overwegend zonnig en temperaturen rond 18 graden, in de zon zal de temperatuur dan zeker oplopen tot ruim boven de 20 graden. Komt het er dan eindelijk van?
Als het zo is dan blijven we nog even in Monte Gordo, we hebben een prachtige plek en die geven we zomaar niet op.
's Middags nog even gefietst, de snoeiharde wind en een fikse regenbui zorgen dat we snel terug zijn.

Af en toe komen er mensen het terrein oprijden die denken dat ze zomaar overal de camper neer kunnen zetten zonder goed uit hun ogen te kijken en het terrein te verkennen, dat is nou net niet het geval. Op sommige plekken is het heel erg zacht en het kan dan zomaar gebeuren dat je volledig vast komt te zitten en dat er een tractor aan te pas moet komen om je er weer uit te halen.

ZONDAG 28 FEBRUARI

Het is vandaag, in tegenstelling tot wat internet voorspelde een redelijke dag, overwegend zonnig en pas in de loop van de middag komt er een regenbui onze kant op. We kunnen weer lekker buiten zitten en rond twaalf uur komen Kees en Ria en Jan en Elly, die in Altura op de camperplek staan, aangewandeld, gezellig! Er wordt koffie gezet, een broodje gesmeerd en we zitten lekker in het zonnetje te genieten.

MAANDAG 1 MAART

Een nieuwe maand, dus nieuwe kansen, we hopen dat deze maand ons beter weer brengt dan we de afgelopen periode hebben gehad, het begint in ieder geval goed. Zeg nou zelf, dit ziet er toch een stuk beter uit dan vier dagen geleden!

’s Middags komt er een camper het terrein oprijden met daarin bekende gezichten, even goed nadenken en het kwartje valt, Herman en Wil met wie we in 2009 op Poros in Griekenland Simons verjaardag hebben gevierd.

DINSDAG 2 MAART

De ochtend verloopt nog aardig, maar ’s middags breekt de hemel weer open en komt er weer heel wat water naar beneden. We zitten warm en droog in de camper, maar blij zijn we er uiteraard niet mee. Volgens de weermannen is het op het Iberisch Schiereiland sinds jaren niet zo slecht geweest in deze tijd van het jaar en wat de komende maand verder zal brengen is vooralsnog koffiedik kijken.

WOENSDAG 3 MAART

Je raadt het al, het regent weer vandaag, wat een verrassing!!!!! Voor morgen voorspellen ze dat het één dag beter wordt, maar daarna komen er weer depressies deze kant op. We hebben besloten niet langer op het mooie weer te wachten, maar actie te gaan ondernemen. Of we rijden terug naar Spanje en gaan ergens tussen 12 en 19 maart naar de “Fallas” feesten in Valencia, of we gaan langzaam langs de westkust van Portugal weer naar boven. Aan de westkust van Portugal zijn we nog niet eerder geweest, maar de kans dat het aan de Costa’s in Spanje beter weer is, is veel groter in dit jaargetijde.
We zijn er nog niet helemaal uit, maar hoeven vandaag ook nog niet te beslissen. We moeten in ieder geval nog even wachten op de was, die wordt morgen rond de middag teruggebracht en we hebben ook nog een afspraak staan met Ria en Kees en Jan en Elly in Altura en die willen we zeker nakomen.
Vrijdag willen we in ieder geval vertrekken, of naar het westen of naar het oosten.

DONDERDAG 4 MAART

Het was gisteren echt bar en boos, de regen striemde over de camper, wordt t’ie overigens wel mooi schoon van, de wind liet zich van z'n beste kant zien en af en toe zagen we een bliksemschicht en hoorden direct daarna een oorverdovende donderklap.
Bijna iedere camper had een privé zwembad voor de deur.

Gelukkig komen voor vandaag de verwachtingen redelijk uit, het is half bewolkt en op de momenten dat de zon zich laat zien is het zelfs lekker warm. Toch laten we ons niet van de wijs brengen en vertrekken morgen naar de Spaanse Costa’s.
Aan het begin van de middag verlaten we Monte Gordo en rijden naar onze campervrienden in Altura en blijven daar een nachtje staan.

We hebben weer eens een dag buiten door kunnen brengen, hebben nog een strandwandeling gemaakt en in de duinen zagen we een merkwaardig verschijnsel; cactussen die met hun voeten in het water staan, lijkt me toch niet helemaal lekker voor ze!
Aan het begin van de avond lopen we met z’n allen naar het dorp om een hapje te eten.

VRIJDAG 5 MAART

Vandaag precies twee weken geleden zijn we aangekomen in Portugal in de hoop hier iets mooier weer te vinden. Helaas is dat niet uitgekomen, van de 14 dagen dat we hier geweest zijn hebben we welgeteld zes keer de stoelen buiten gehad en dat is toch veel te weinig!

Om negen uur Portugese tijd, het is hier één uur vroeger dan in Nederland, zijn we klaar voor vertrek en nemen we weer voor langere tijd afscheid van elkaar, Kees en Ria en Jan en Elly blijven voorlopig nog in Portugal en wij niet, geen idee waar en wanneer we elkaar weer tegen zullen komen.
Het wordt een dag van kilometers maken over de A-49 en de
A-92, komen langs Huelva en Sevilla en om drie uur Spaanse tijd, zijn we op de camperplek in Archidona.

Wat ons onderweg ook nu weer opvalt in deze regio, ze hebben hier geen kabeltelevisie, overal staan, net als lang geleden in Nederland, de daken vol met TV antennes.

Het was vandaag geen onaardige dag, af en toe zagen we de zon even te voorschijn komen en we werden ook nog verrast op een mini regenbuitje, ’t was ook te gek twee dagen zonder regen!

Lees verder week 7

2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 7)

ZATERDAG 6 MAART

We zijn al weer zes weken onderweg en hebben er nog bijna vier voor de boeg, we hopen in die tijd nog veel te zien en te beleven en als het kan, met een beetje meer zon.
Vandaag weer een kilometer dag. We rijden naar San Juan de Los Terreros, een aftand ruim 300 kilometer en de oplettende lezer weet dat we daar een paar weken geleden ook zijn geweest. San Juan is altijd weer een mooie plek om een paar dagen te bivakkeren.

We rijden weer een schitterende route, grotendeels door de bergen, waar we altijd weer genieten van de fraaie uitzichten. Soms rijden we op een hoogte van 1378 meter, dan weer zakken we naar een lager gedeelte, om vervolgens weer te stijgen, maar uiteindelijk komen we uit op zeeniveau. Overal onderweg zien we olijfbomen, amandelbomen en natuurlijk de niet te vergeten de sinaasappelbomen.

We gaan over de noordflanken van de Sierra Nevada, met z’n prachtige besneeuwde bergtoppen en komen door Guadix, waar we twee jaar geleden al een kijkje hebben genomen in de wijk met holwoningen, de Barriada de Cuevas. In het Museo de la Cueva is te zien hoe zo’n allesbehalve primitieve woning er van binnen uitziet.

In Purullena maken we een koffiestop, dit dorp bestaat vrijwel geheel uit holwoningen. De bevolking leeft hier van de pottenbakkerij en langs de weg staan dan ook een flink aantal uitnodigende, propvolle stalletjes waar je kunt zien en kopen wat ze hier maken, onvoorstelbaar wat hier aan potten, bekers, vazen, wandborden etc. staat uitgestald.

Vanaf Guadix nemen we eerst de A-92 richting Almeria, een vrij vlakke weg, tussen de Sierra Nevada en de Sierra de Filabres, en daarna de N-340a richting Tabernas. Het kale landschap van deze streek was in de jaren 60 het perfecte decor voor het maken van Western, “The good, the bad en the ugly” is hier opgenomen. In het in die tijd gebouwde Wild-westdorp “Mini Hollywood” worden nog dagelijks, als toeristische attractie, banken beroofd, een ‘outlaw’ opgehangen of een gezelschap Cancandanseressen op het podium gezet. Kosten € 19.00 p.p.

Even verderop zien we nog een Wild-westdorp en de grootse aankondiging “Ford Bravo, Cinema-studio’s”, dat willen we wel even gaan bekijken. Het valt niet mee er te komen, we moeten bijna 2 kilometer door een bijna droogliggende rivierbedding, het is dat we een touringcar tegenkomen, anders hadden we nooit bedacht dat je hier zou kunnen rijden. Helaas, ook in dit dorp kun je niet zomaar het terrein op, hier kost het € 16,50 om naar binnen te mogen, zomaar even rondlopen is er niet bij en de volgende voorstelling is pas om 17.30 uur.

We rijden verder via Vera (N-332) en om half vier komen we aan in San Juan de Los Terreros, wat schets onze verbazing, de plek is helemaal leeg, waarschijnlijk pas geruimd. We rijden verder en aan de andere kant van San Juan bij Playa de Los Cocedores staan wel een paar campers en strijken daar even neer.
Na sms-contact met Ede en Ineke rijden we weer verder, zij staan 500 meter verder op Playa La Higuerica en daar is ook nog wel plaats voor ons. Ineke staat ons al op de weg op te wachten.

ZONDAG 7 MAART

Het zal toch niet waar zijn, er vallen voor de verandering weer eens regenspetters op het dak, waar hebben we dat meer gehoord!
Gisteren was het een droge dag en dat schepte hoge verwachtingen en ook de barometer die eergisteren nog op 930 millibar met regen stond, is nu opgelopen naar 1030 met een zonnetje, weerstations kun je kennelijk ook al niet meer helemaal vertrouwen.

In de loop van de ochtend wordt het toch weer droog en maken we een wandeling over de rotsen aan de linkerkant van de baai, hier heb je een prachtig uitzicht over de omgeving en verderop zien we Aguilas liggen. De kustlijn is hier rotsachtig en onderweg komen we een in de rotsen uitgehakt opening tegen die uit twee kleine ruimtes bestaat, er ligt een matras op de grond en je zou zomaar kunnen bedenken dat hier wel eens iemand ligt te slapen.

’s Middags kunnen de stoelen een paar uur naar buiten! De bewolking wordt dunner en is even bijna helemaal weg, we zien de zon weer, wat is dat heerlijk!
Om drie uur is de zon weer verdwenen en krijgt de bewolking weer de overhand. De rest van de dag is het weer binnen zitten.

MAANDAG 8 MAART

We worden wakker van de zon en het ziet er buiten gelijk een stuk vrolijker uit. We blijven nog een dag op Playa La Higuerica. De stoelen gaan weer naar buiten al is het maar voor een paar uur. Aan het begin van de middag neemt de bewolking weer toe en de stevige wind maakt het erg fris.
Voor het eerst deze trip komt er een bakker op de plek waar we staan en dat is toch wel heel handig. We eten dan ook een lekker vers broodje bij het ontbijt en dat is toch lekkerder dan het brood van gisteren.

Vandaag maken we een wandeling over de rotsen aan de rechterkant van de baai en komen uit op Playa de Los Cocedores, de baai waar we twee dagen geleden een half uurtje hebben gestaan. De rotsen in deze omgeving bestaan hoofdzakelijk uit tufsteen en hier vind je een aantal in de rosten uitgehakte Cuevas die vroeger werden gebruikt om in te wonen. Leuk om te zien hoe dat er uit ziet.

DINSDAG 9 MAART

Afgelopen nacht trokken ze de schuiven boven weer open en kletterde de regen hard en onophoudelijk op het dak. Als we opstaan is het inmiddels wel weer droog maar de zon zien we niet. Om negen uur zijn we weer klaar voor vertrek en worden uitgezwaaid door Ede en Ineke.
Al snel wordt de bewolking dunner en komt de zon weer te voorschijn, het wordt al weer warm, de truien gaan uit en de shirtjes kunnen weer aan. Rond de middag is de bewolking zelfs helemaal verdwenen.

We rijden over de N-332, waar tot onze grote verbazing een laagje sneeuw ligt, naar Mazaron, daar kunnen we de camper weer even verzorgen, en via Murcia (A-7) rijden we naar Elche. De afgelopen dagen gemerkt dat één van de twee boordaccu’s steeds minder stroom vasthield en er uiteindelijk helemaal mee kapte, we moeten op zoek naar nieuwe accu’s.

Bij Campingzaak Cruz aan de Carretera de Dolores in Elche verkopen ze accu’s. De taalbarrière levert eerst nog wat onduidelijkheden op, maar uiteindelijk komen we er wel uit en kopen twee nieuwe accu’s, hoewel één van onze accu's nog wel goed is het toch noodzakelijk dat we er twee kopen, het is een must dat de boordaccu’s hetzelfde zijn. Als de verkoop geregeld is gaan we naar de camperplaats in La Marina waar Simon de accu's installeert en we weer zonder problemen elektriciteit kunnen gebruiken.

WOENSDAG 10 MAART

Na een koude, maar hele heldere nacht, het werd maar 4 graden, is het buiten al snel weer lekker, de zon is weer eens volop aanwezig. Vandaag rijden we naar het 12 kilometer noordelijker gelegen Santa Pola. Net voor Sante Pola, boven de zoutpannen, zien we honderden flamingo’s vliegen, helaas te ver weg voor een foto maar wel hel bijzonder om te zien.
Gisteren sms-contact gehad met onze campervrienden Rob en Adrie en zij komen ook naar Santa Pola. Gezellig elkaar weer te zien en te spreken.

Het blijft de hele dag zonnig zonder ook maar één wolkje en 's middag kunnen we uit de wind en in de zon weer eens genieten zoals uit bijgaande foto blijkt. Wat hebben we dit gemist de afgelopen weken!
's Avonds gaan we met z'n vieren naar de bekende Chinees van Santa Pola aan de Avenida de Salamanca, waar je voor, ik schreef het al eerder, heel weinig, goed kunt eten.

DONDERDAG 11 MAART

Vanochtend heeft Adrie, die Spaans spreekt, geprobeerd ook voor ons ACSI camping Coll Vert ten zuiden van Valencia te boeken voor 17 tot 20 maart. Ik had het al via de e-mail geprobeerd maar dat was niet gelukt, we probeerden het nu telefonisch.
Volgende week zijn in Valencia de Falles festiviteiten waar we graag naar toe willen. Rob en Adrie en nog twee andere stellen hebben al geboekt en wij willen deze festiviteiten ook graag eens meemaken.

Helaas is de camping helemaal vol geboekt. Ze hebben een paar grote plekken waar eventueel twee campers op kunnen staan, maar het is maar de vraag of die nog vrij zijn als Rob en Adrie, die er eerder naar toe gaan dan wij, aankomen. We staan op de reserve lijst en als er een reservering wordt afgezegd, dan kunnen wij die plek innemen. We blijven hopen dat het lukt.

VRIJDAG 12 MAART

In tegenstelling tot gisteren, toen het een onbewolkt dag was, worden we vanochtend weer gewekt door regenspetters op het dak. De weermannen beloven ons dat de regen snel naar het Middellandse Zeegebied wegtrekt.

Natuurlijk maken we ook deze dagen weer van de gelegenheid gebruik en gaan naar het Casa de la Culture aan de Calle de Elche om de site te updaten, onze e-mail binnen te halen en ook te kijken wat de weersverwachtingen voor de komende dagen zijn, niet dat je er iets op uit kunt doen, maar toch!

Lees verder week 8