



Morgen trouwt neef Aard met zijn Sandra en we gaan vandaag al met de camper naar het Oosten, dan kunnen we in Hengelo eerst eens even kijken waar we in de buurt van het Stadhuis en de kerk de camper kwijt kunnen.
Om kwart voor elf komt het bruidpaar aan, iedereen die staat te wachten is blij dat ze er zijn want nu kunnen ze naar binnen om op te warmen. De trouwambtenaar heeft haar zaakjes goed voorbereid, het wordt waar nodig een plechtige aangelegenheid en voor de rest speelt de vrolijke noot de boventoon. 
Na de kerkdienst gaan we met z’n allen naar “Het Wapen van Bekkum” en kan het feest beginnen en als het bruidspaar terug is van de fotosessie wordt het tijd om het cadeautje uit te pakken. 
Het was onze grootste wens ooit in een camper door Europa te trekken.
Begin 2003 was het zover. We zagen op internet een camper waar we, althans op de foto, helemaal warm voor liepen, maar helaas de prijs was wel wat aan de hoge kant.
Op een zondagmiddag de stoute schoenen aangetrokken en gebeld voor een afspraak. De camper was nog te koop en nog dezelfde middag zijn we samen met onze zoon en schoondochter gaan kijken.
Ja, en als je hem dan éénmaal gezien hebt, ben je helemaal verkocht. Nog dezelfde avond telefonisch contact gehad en zijn we het eens geworden over de prijs.
De zaterdag erna een proefrit gemaakt en het kentekenbewijs overgeschreven en zie daar, wij zijn eerder dan verwacht, de trotse bezitters van een Heku 600.


We gaan weer een weekend op pad. Via de A1 en de A27 rijden we naar België. De eerste plaats die we aandoen is Temse in de buurt van Antwerpen. We staan aan de Schelde en kijken uit over het water.
Als we ‘s ochtens opstaan is de parkeerplaats al weer aardig vol, er blijkt markt te zijn. Na het ontbijt gaan we even op de markt kijken en kopen, op verzoek van Simon, een gegrilde kip voor het avondeten.
Na de lunch rijden we naar het vestingsstadje Hulst waar we de camperplek (op de parkeerplaats net buiten de stadswal) al snel vinden en waar je maximaal 72 uur mag blijven staan. Alleen op zaterdag en zondag moet je hier een parkeerticket kopen. Als je die niet hebt ga je onherroepelijk op de bon.
We lopen het stadje door en zien onderweg een aantal mooie oude plekjes.
Gisteravond kwamen er nog een paar campers bij. In totaal zijn het er nu zes.
Vandaag een uur langer slapen wat de wintertijd is vanacht weer ingegaan. Als we opstaan zien we een strak blauwe lucht. Het beloofd weer een mooi dag te worden. 's Ochtends maken we een wandeling over de vestingwal.
We willen niet de hele middag het terras bezet houden, een ander wil ook wel eens wat, en gaan terug naar de camper en omdat de zon nog steeds schijnt zetten we nog even de stoelen buiten en gaan nog even genieten.
Eerst maar weer zoals gebruikelijk het stadje verkennen.
Vandaag verkennen we de omgeving op de fiets en als je in Elburg bent moet er natuurlijk ook een visje worden gegeten.
Bij Gorinchem bellen we de vorige eigenaar van de camper of de postbode al is geweest want er wordt een nieuwe smartcard voor de tuner naar hem opgestuurd. Het blijkt dat de huidige kaart niet meer werkt. Helaas de kaart is er nog niet, maar we gaan toch even langs om te laten zien dat we goed voor de camper hebben gezorgd de afgelopen 2 1/2 jaar. Hij staat te glunderen en vindt het mooi de camper nog eens te zien.
Na enkele stops en 540km op de teller komen we rond half zes aan op de camperplaats in Triel-sur-Seine. Het blijkt een gewone parkeerplaats te zijn, waar in geen velden of wegen een andere camper te vinden is. Wij gaan er wel staan en al snel zitten we met een aperatiefje aan de Seine.
Midden in de nacht worden we wakker van de regen en ook ’s ochtends als we wakker worden regent het nog steeds. Buiten ziet het er grauw en grijs uit.
Je raad het nooit, jawel het regent weer als we wakker worden. We besluiten verder te trekken in de hoop in iets mooier weer terecht te komen. Onderweg in Valençay lopen we langs het château en eten de laatste baquette van de dag op.
Het is zowaar droog vanochtend, weliswaar bewolkt, maar droog en helaas een beetje koud. Na het ontbijt rijden we naar Brantôme en bekijken dit leuke stadje.
Gisteravond in de Pyreneeëngids gelezen dat in Lourdes de bedevaarten beginnen met Pasen en eindigen in oktober met als hoogtepunt de week van 18 tot 25 augustus en omdat we daar willen gaan kijken, trekken we vandaag weer verder naar het zuiden. We zijn nog 300km van Lourdes verwijderd. Vandaag hebben we ongeveer 100km gereden en zetten de camper neer in St. Sylvestre-sur-Lot. In de loop van de dag breekt zowaar de zon door en kunnen we eens genieten van een stralende dag.
Vandaag de Lourdes dag, nog 200km en we zijn er. We komen aan in de stromende regen en het valt niet mee om een geschikte plaats voor de camper te vinden. Uiteindelijk zien we op een richtingaanwijzer een P met een camper erop en toen was het niet meer zo moeilijk.
Eindelijk lijkt het weer wat op te knappen, al zijn de voorspelllingen dat het maar één dag duurt. Daar zullen we dus volop van gaan genieten. We willen vandaag naar het Cirque de Gavarnie, volgens het boekje de mooiste plek in de Pyreneeën en daar hebben we mooi en helder weer voor nodig.
We volgen de N21 en na diverse bochten, hellingen, koeien en twee bergmarmotten komen aan in Gavarnie. We willen nog graag verder en met handen en voeten communicatie komen we er achter dat dat mogelijk moet zijn met de camper.
Simon wil eerst wel eens even kijken of er ook andere campers naar boven gaan voordat hij er zelf aan begint.
Dus op naar Pic de Tentes, van waaruit er nog een wandeling gemaakt moet worden van ongeveer een half uur om de Cirque de Gavarnie te kunnen zien. We laten ons niet afschrikken, trekken de stoute (foute) schoenen aan en beginnen aan de wandeling. Het is werkelijk de moeite de waard.
Op de terugweg zien we beneden ons de camper staan en boven ons een gier cirkelen en na korte tijd zijn het er acht, kennelijk op zoek naar prooi. Jammer genoeg vinden ze niets van hun gading en verdwijnen weer.
We rijden een stukje naar beneden en zetten de camper aan de kant, eten een broodje, knappen een uiltje, genieten van de zon, de helder blauwe luchten en het schitterend uitzicht. Als we het dal bijna uit zijn zien we de “Pont Napoleon” en die moeten we natuurlijk even beter bekijken.
Om vier uur rijden we verder opzoek naar een overnachtingsplaats. Dat valt niet mee. De plek in Pierrefitte-N kunnen we niet vinden en op een plek die we vanochtend vanuit Lourdes hadden gezien, is het volgens een oude Fransman mogelijk maar hij raadt ons Pierrefitte aan. Dus weer terug, ook na aanwijzingen van enkele autochtonen kunnen we de plek weer niet kunnen vinden.
Uiteindelijk komen we terecht in Bagnéres-de-Bigorre en vinden daar bij het oude station een camperplaats. We staan daar met 9 campers.
Een dag waarop het één en ander niet verloopt zoals we gaag zouden willen.
Aan het eind van de middag gaan we op zoek naar een camperplek. In ons boek staat dat er in Lavelanet een plek moet zijn, maar na lang zoeken ontdekken we dat deze gesloten is. We rijden terug naar Foix en daar vinden we, pas
Vandaag op zoek naar de Middellandse Zee in de hoop dat het daar beter is. Dat valt tegen, ook hier bewolkt. We zoeken de camperplek in Port Vendre, maar daar vinden we niet zoveel aan, je staat er onder de bomen en het is toch al zo donker buiten. Toch maar door naar Port Leucate waar we vorig jaar een paar heerlijke dagen hebben gehad. Onderweg van Argeles Plage naar Port Leucate nemen we even pauze om een broodje te eten.
Helaas, de ingang van de plek in Leucate achter het naturistendorp is afgesloten met een hoogte barriére, er kunnen geen campers het terrein meer op. Dan maar naar Leucate Plage. Ook hier is het e.e.a. veranderd. Een toegangshek met een slagboom en een Accueille waar je € 6,00 moet betalen om het terrein op te kunnen. Voor dat bedrag kun je één dag blijven staan (incl. service). De staat van het terrein is er wel op vooruitgegaan, de op- en afrit is verbeterd en het terrein is hier en daar geëgaliseerd. Aan de overkant van de weg is een grote parkeerplaats voor campers aangelegd. Aan het eind van de dag loopt het behoorlijk vol.
‘s Ochtends zijn we naar de overkant van de camperplaats verhuisd en hier hebben we een prachtig uitzicht, we kijken uit over strand en zee.
Lekker luieren in de zon en als het te heet wordt in de schaduw, buiten eten, een goed boek en af en toe een duik in de Middellandse Zee (Simon niet want die is bang dat z’n tenen nat worden).
We fietsen wat in de omgeving, doen een boodschap, nemen een hapje en een drankje op z’n tijd en zo komen we de dagen wel door. Al met al lekker relaxed.
Afgelopen nacht in Villeneuve les Béziers aan het Canal du Midi gestaan en vanochtend via Mazamet en Albi, overigens een prachtige route, naar St. Just sur Viaur gereden.
Na het gebruikelijke zoeken en de weg vragen in het Frans, hebben we het gevonden. Een heerlijk rustig plekje aan de Viaur met een speelplaats voor de kinderen en een grote Jeules des Boule baan voor de groteren. Kijken of er vanmiddag of vanavond nog gebruik van wordt gemaakt.
De zon is inmiddels gaan schijnen, het wordt een zeer warme dag (31,9 graden in de schaduw). Het beste wat je kunt doen is een boek pakken en lezen of proberen een visje te verschalken in de rivier. Simon vangt er vijf met een totale lengte van ongeveer 20 centimeter, te klein om onze magen mee te vullen. We moeten dus maar weer iets anders verzinnen.
We liggen nog in bed als we besluiten vandaag verder te gaan. Opstaan, camper verzorgen en vertrekken en onderweg een baquette kopen voor het ontbijt, want we hebben niets meer op voorraad, behalve crackers maar die hebben we gisteren ook al als ontbijt gegeten. De lunch bestond toen uit afbakbroodjes die we hadden meegenomen, want in geen velden of wegen is er een boulangerie te bekennen.
Als we aankomen is er geen camper te zien en er komen er ook niet meer. ’s Avonds gezwommen in het meertje en daarna gedouched, tot mijn verbazing was het een warme douche en daar hebben we uiteraard lekker gebruik van gemaakt.
We gaan weer verder en gaan naar de camperplaats aan het Plan d’Eau d’Anchald in Bromont Lamothe op, ongeveer 50 km naar het noorden. Misschien is het daar ietsjes drukker en komen er voor de nacht nog wat campers bij.
Onweer en regen als we in bed liggen. Voor we vertrekken gaan we eerst nog even bij de stuw kijken. We gaan naar Vichy, volgens de légende van de routekaart een zeer bezienswaardige plaats. Wij vonden er niet veel aan, één gebouw vonden we wel mooi, maar verder……….. we zijn dan ook geen stadsmensen.
We gaan weer verder en rijden naar Saint Georges sur Moulon, net boven Bourges. De plek daar is helaas gesloten, er is nog een klein plek achter de Sani-zuil, maar dat vinden we niks.
We worden wakker en het is buiten grauw en het regent. We gaan vandaag kilometers maken want lekker buiten iets doen is niet aan de orde. We rijden door Fontainebleau en zien dat het, zoals de routekaart al aan geeft, een zeer bezienswaardige plaats is.
Na ruim 400km komen we aan in Catillon sur Sambre en de officiële camperplaats is helaas vol. Woensdag 7 september
Het weer is vandaag schitterend dus we blijven nog een dag staan. Omdat we aan het kanaal staan wil Simon graag vissen. We pakken de fiets en gaan op zoek naar een zaak die dagvergunningen verkoopt. Eerst naar het postkantoor, de meiden die daar werken begrijpen er niet veel van en raden ons aan naar La Greise, een naburig dorp, te gaan en daar verder te vragen naar een Carte de Prische. Later zal blijken dat ze er inderdaad niets van hebben gesnapt want een Carte de Prische blijkt een routekaart van de omgeving te zijn. We moeten een Permis de Pêche hebben. Na nog wat navraag bij de echte vissers verwijzen deze ons naar een Le Cateu-Cambrésis want in het andere dorp zijn de winkels op woensdag gesloten. We zien dat het 8 km verderop is en besluiten te gaan. Heuvel op en heuvel af, in deze glooiende omgeving, vergt veel van ons uithoudingsvermogen.
Als we bij de betreffende winkel komen blijkt de eerdere vergissing en een Permis de Pêche verkopen ze niet. Een vriendelijke Franse dame die Engels spreekt weet wel een zaak waar je ze wel kunt kopen. Zij rijdt voor ons uit in de auto, wij er op de fiets achteraan, en brengt ons bij een zaak waar ze hengels en andere attributen verkopen die met het vissen te maken hebben.
Daar blijkt dat je in deze omgeving geen dagkaarten kunt kopen en dat ze alleen jaarkaarten à € 75,00 verkopen. Dat vinden we te gek voor een paar uurtjes vissen. We gaan dus met lege handen terug.
Terug bij de camper gooit Simon toch een hengeltje uit, maar de vissen hebben geen zin om in de maden te bijten, er wordt dus niets gevangen. In de loop van de middag ontstaan er, in onze ogen, Hollandse luchten.
Donderdag 8 september
Voor vertrek eerst nog de laatste baquette, en uiteraard croissantjes, gehaald bij de Boulangerie in het dorp. Na het ontbijt, het is dan bijna half negen, vertrekken we voor de laatste etappe van ongeveer 350km naar huis.
Even voor half tien rijden we België binnen en na de koffie, met een overheerlijke Franse croissant, komen we om kwart voor twaalf weer op Nederlandse bodem.
Na 22 dagen en iets meer dan 3800km zijn we om vier uur weer THUIS.