2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 8)

ZATERDAG 13 MAART

Vandaag is het weer marktdag in Santa Pola en natuurlijk lopen we daar met z’n vieren naar toe. Net als altijd als we naar zo’n markt gaan, komen we ook nu niet met lege handen thuis. Simon, die gek is op horloges, heeft er ook deze keer weer één gekocht, z’n derde deze reis.

Kort nadat we terug zijn zien we een camper met een behoorlijke snelheid vertrekken, we verbazen ons er over. Een uurtje later blijkt waarom als een Nederlands echtpaar bij ons aanklopt en verteld dat hun camper gestolen is, wat een drama, daar sta je dan met lege handen, alles is weg.
De politie, die door een Spaanse buurman is geïnformeerd, is snel ter plekke en ook is er al contact met de ANWB. Het echtpaar vertrekt met de politie en we zijn eigenlijk wel benieuwd hoe dit afloopt.


ZONDAG 14 MAART

We blijven we nog één dag in Santa Pola, na drie dagen was het weer een zon overgoten dag en daar hebben we weer volop van genoten.
Het is vandaag feest in Santa Pola, om twaalf uur begint de optocht en natuurlijk gaan we kijken nemen. Het is wel gezellig in het dorp maar de optocht haalt het niet bij wat we eerder in Boicarent hebben gezien. Elk muziek korps wordt voorafgegaan door een groepje mensen en het ziet er allemaal een beetje ongeorganiseerd uit. Jammer!

’s Ochtend komen de pechvogels, van wie gisteren de camper gestolen is, even langs. De camper is nog niet terecht en ze moeten 48 uur in Santa Pola blijven, mocht de camper binnen die tijd gevonden worden, dan moeten ze hem hier afhalen en zelf weer meenemen naar Nederland.
Ze zijn goed geholpen door een contact persoon van de ANWB, hebben in een hotel geslapen en gisteren de noodzakelijke dingen, zoals tandenborstel, tandpasta en ondergoed, kunnen kopen.
Als de camper niet gevonden wordt vliegen ze morgen terug naar Nederland. Een vervangende camper, waar ze wel recht op hebben, willen ze niet, ze hebben het wel gehad in Spanje en willen graag naar huis.


MAANDAG 15 MAART

Vandaag trekken we weer verder naar het noorden, hebben nog geen idee waar we stranden, er zijn nog heel veel mogelijkheden voor we in Valencia zijn. Eerst gaan we onze watervoorraad weer aanvullen en LPG halen in Elche. Hier nemen voor even afscheid van Rob en Adrie, zij gaan naar Valencia en wij zoeken nog twee dagen een plekje ergens aan de kust. Woensdag hopen wij ook een plekje op de camping te krijgen en elkaar weer te zien.

We volgen de N-332 en rijden langs de haven van Alicante. Tussen El Campello en La Coveta Fumáda volgen we de bordjes Playa en komen achter de bebouwing op een klein strandje uit, links van ons zijn rosten met daarop een paar huizen en rechts zien we in de verte Alicante liggen. Wat een mooi plekje, we blijven hier voorlopig staan. De stoelen gaan naar buiten, het topje en de korte broek gaan aan, er is minder wind dan gisteren en het is heerlijk in de zon. Hier kwamen we voor naar Spanje.

Aan het eind van de middag rijden we een stukje terug en kijken eerst even bij de jachthaven van El Campello, waar we al een paar campers hadden zien staan. Bij een wandeling over de boulevard zien we in de verte campers op het strand staan en naar dat plekje waren we eigenlijk op zoek, dat is zo’n plekje die we van andere camperaars hebben doorgekregen en die we zelf wel eens willen zien. Het staat er al bijna vol en het is een plek om te onthouden.


DINSDAG 16 MAART

Gisteren een telefoontje van Adrie dat de camping bij Valencia vol is, maar dat achter op het campingterrein een plek is voor mensen die niet hebben gereserveerd en dat loopt ook al aardig vol. Als we een plek willen is het zaak zo snel mogelijk, liefst vandaag, te komen.

Om half negen zijn we klaar voor vertrek en de navigatie staat op camping Coll Vert in El Salar ten zuiden van Alicante. We rijden langs de kust over de N-332 en komen o.a. langs Benidorm waar we kilometers lang van die afschuwelijke woontorens zien, volgens mij noemen ze zoiets horizonvervuiling.

Het grootste gedeelte van deze rit is een landschappelijk mooie route met regelmatig uitzicht op zee aan de ene kant en bergtoppen aan de andere kant. Af en toe rijden we door plaatsen zoals Altea, Benissa en Olivia en dat is voor de afwisseling ook wel weer leuk.

Om kwart over twaalf uur rijden we de camping op en krijgen een plekje achter op het terrein aangewezen, fijn dat er nog plek is. Peter en Mieke, die we in 2009 voor het eerst in Monte Gordo hebben ontmoet, zijn net voor ons aangekomen en zijn zich ook aan het installeren en Adrie heeft koffie voor iedereen.
Aan het eind van de middag is het weer borreltijd, we maken dan ook kennis met Carla en Huug, vrienden van Peter en Mieke.


WOENSDAG 17 MAART

Op naar Valencia, de op twee na grootste stad van Spanje. Een oude stad met veel pleinen, kerken, historische gebouwen, restaurantjes en smalle straten vol winkels met mooie etalages.
Nadat de Turia voor de zoveelste keer weer buiten haar oevers was getreden, besloot men eind jaren '80 de rivier buiten de stad om te leiden door de aanleg van een kanaal en de drooggelegde rivierbedding opnieuw te gebruiken. Sindsdien bezit de stad van oost naar west en ten noorden van het historische stadsdeel een zeven kilometer lange “groene rivier”.

De grootste publiekstrekker in deze groene strook is het “Cuidad de las Artes y las Ciencias”, “Stad van de kunsten en de wetenschappen”. Over een lengte van twee kilometer en een oppervlakte van 350.000 kubieke meter staan diverse gebouwen en installaties die qua architectuur een spectaculaire eenheid vormen.

Wij gaan vandaag niet om de stad te bekijken maar komen voor de LAS FALLAS festiviteiten, HET culturele festival van het jaar in Valencia. Over al in de stad staan grote poppen van papier-maché, soms zijn deze Ninots, zoals ze in het Spaans genoemd worden, zelfs groter dan de omliggende gebouwen en ware kunstwerken. De traditie van Las Fallas gaat terug tot de middeleeuwen toen de gilde van timmerlieden op de dag van de Heilige San José het houtafval verbrandde in twee vuren genaamd fallas (fakkels).

De verbranding van de Ninots, op de laatste dag van de festiviteiten in de nacht van 19 maart, gaat gepaard met optochten en hoe kan het ook anders met vuurwerk.
De bevolking kiest uit de ruim 300 Ninots die gemaakt worden de mooiste en die ontsnapt aan de 'brandstapel' en gaat naar het Musea Fallar, waar alle uitverkoren poppen vanaf 1934 tot nu te zien zijn.

We verzamelen om kwart over elf bij de bushalte net voor de ingang camping en als we een half uurtje later in de stad aankomen zien we al heel snel Valenciaanse dames in prachtige kleding en kijken onze ogen uit. Het is al gezellig druk in de stad, overal horen we muziek, zien we folkloristische groepen en horen hier en daar vuurwerk. Na de koffie raken we elkaar kwijt en zoeken we onze eigen weg in deze mooie stad.

We lopen naar het Plaza Ayuntamiento waar zich al duizenden mensen hebben verzameld voor het vuurwerkspektakel. Steeds meer mensen komen naar het plein dat voor de veiligheid met hekken is afgezet en al heel snel staat het plein en de omliggende straten bom vol. Om twee uur begint het spektakel, wat een lawaai, de grond trilt onder je voeten, alles in je lijf voel je schudden en al snel ligt een groot gedeelte van het plein in de rook, even moesten we denken aan de vuurwerkramp in Enschede, maar wat een bijzondere ervaring!

Na het vuurwerk lopen we naar het gezellig Plaza de La Reina met z’n prachtige kathedraal de Santa Maria, overal op het plein zijn terrasjes en in het midden een klein parkje waar mensen hun meegebrachte lunch zitten te verorberen.

Van vier uur ’s middags tot twaalf uur ’s nachts loopt er een onafgebroken kleurrijke parade van in fraaie kleding gestoken mannen, vrouwen en kinderen, begeleid door diverse muziekkorpsen, door de straten. Reusachtige boeketten bloemen worden meegenomen en geofferd aan de beschermheilige van de stad “Virgen de los Desamparados”.

Wij staan op het Plaza de la Virgen en zien hoe de door de deelnemers aan de parade meegebrachte kleine boeketjes bloemen in een meters houten stellage, met bovenop het hoofd van de Virgin, worden gestoken, op deze manier wordt madonna aangekleed!

Na een heerlijke dag waarop de temperatuur opliep naar de zomerse waarde van 21 graden, nemen we de bus van vijf uur terug naar de camping. Met een afzakkertje in de laatste zonnestralen van de dag, laten we de opgedane indrukken de revue nog even passeren.


DONDERDAG 18 MAART

Vandaag niet naar Valencia maar de andere kant op. De camping ligt middenin het Natuurpark L’Albufera. In dit natuurpark ligt het grootste binnenmeer van Spanje en is een natuurparadijs voor talrijke vogelsoorten, rond het ondiepe meer liggen rijstvelden en over de irrigatiekanalen varen de kenmerkende platte schuiten waarmee de oogst wordt aangevoerd. Op het moment dat we bij het meer aankomen is er net een fotosessie met een in Spaanse klederdracht gestoken stel. Natuurlijk maken wij ook van de gelegenheid gebruik.

We fietsen over smalle paadjes door uitgestrekte dennenbossen en oude duinen die een natuurlijke scheidingslijn vormen tussen het meer en de Middellandse zee en zien onderweg een paar alleraardigste dingen; een mooi vossenhol, een plek waar ze aan het kruisboogschieten zijn, golfsurfers, het Pujol Lagoon, een schitterend binnenmeertje, diverse restaurants en natuurlijk de minder mooie maar onontbeerlijke torenappartementen met uitzicht op zee die er ogenschijnlijk verlaten bijliggen. Dat zal de zomermaanden wel anders zijn.


VRIJDAG 19 MAART

De laatste dag van de LAS FALLAS festiviteiten en net als elke dag dat we hier zijn beginnen ze ook vandaag al om zeven uur met het afsteken van vuurwerk, de hele dag door horen we het rommelen in de verte de ene keer iets zachter en de andere keer dreunt het dat het een lieve lust is.

Natuurlijk gaan we ook vandaag nog een kijkje nemen in de stad. Aan het eind van de ochtend gaan we op de fiets naar Valencia. Dichtbij de camping tot in Valencia loopt een mooi fietspad langs kust en boulevard en binnen een half uur ben je in de stad.

Eerst gaan we een kijkje nemen in het “Cuidad de las Artes y las Ciencias”, we willen de bijzondere gebouwen, ontworpen door de Valenciaanse architect Santiago Calatrava, wel eens van dichtbij bekijken. Woensdag reden we er met de bus langs, maar dan zie je er te weinig van. Je kijkt daar je ogen uit, wat een schitterende gebouwen en waterpartijen!
Het spectaculairste gebouw is ongetwijfeld het Les Arts Reina Sofia, het witte opera gebouw, genoemd naar de Spaanse koningin Sofia.

We vervolgen onze fietstocht door de “Jardín del Turia”, de drooggelegde rivier, een prachtig park met sportvelden, diverse waterpartijen, zelfs een waterorgel, het Palau de la Musica en natuurlijk de prachtige oude en ook een paar nieuwe bruggen waar je onderdoor fietst.

Als afsluiting van onze fietstocht gaan we nog kijken op het Plaza de la Virgin naar de inmiddels 'aangeklede' Madonna en de gigantische bloemenzee die is ontstaan na de bloemlegging tijdens de parades van de afgelopen twee dagen, onvoorstelbaar, wat een overweldigende hoeveelheid bloemen, zelfs de grote fontein midden op het plein is niet meer te zien!
Het weer laat het vandaag een beetje afweten, 's ochtends is het nog wel droog maar aan het begin van de middag vallen er een paar aardige buien.

Lees verder week 9


2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 9)

ZATERDAG 20 MAART

De afgelopen twee jaar zijn we over de rondweg van Valencia gereden, nu gaan we er een keer dwars door heen en dat is met behulp van de navigatie prima te doen, brede wegen leiden je dwars door de stad en voor je het weet ben je er al weer uit.

Vandaag volgen we de V-21 en de N-340 en rijden via Sagunto en Burriana naar Benicasim waar je aan de droge rivier met de camper mag staan. De afgelopen periode was het hier meestal helemaal vol, gelukkig is er nu voldoende plek.
Koud is het vandaag niet, wel is er veel sluierbewolking, maar op de momenten dat de zon er doorheen prikt is het zelfs lekker te noemen.

Al in het begin van de 20ste eeuw was Benicasim de prominente verblijfplaats voor de gegoede burgerij van Madrid en dat is nog steeds te zien aan de fraaie villa’s in de strandwijk. Het tegenwoordige Benicasim heeft nog altijd iets bijzonders, jaarlijkse worden er diverse muziekfestivals georganiseerd, helaas is er van deze festivals dit weekend niets van te merken.



ZONDAG 21 MAART

De eerste officiële lentedag, maar daar valt hier niet zo veel van te merken, het is 's ochtends, net als gisteren, helemaal bewolkt, in de loop van de middag begint het gestaag te regenen.
's Ochtends is het nog prima weer om de fietsen van de camper te halen en de omgeving te gaan verkennen. We fietsen rond en door het stadje, nemen ook nog even een kijkje in het iets verderop, tegen de heuvels aangebouwde dorp Palasiet en fietsen over de mooi aangelegde boulevard terug naar de camper.


MAANDAG 22 MAART

Het is weer tijd om verder naar het noorden te trekken. De weersverwachtingen voor vandaag zijn niet erg gunstig, regen tussen Valencia en Barcelona, buiten zitten kunnen we dus wel vergeten.
Gisteren op de fiets ontdekt dat er op de parallelweg van de N-340 een sanistation is voor campers en daar rijden we eerst naar toe, wat een prima service van Benicasim.

We volgen de N-340, dezelfde weg die we ruim zeven weken geleden volgden naar het zuiden. Toen waren de bomen nog in hun winterslaap, nu zijn ze aan het ontwaken en staan ze of nog in bloei of zijn al aardig aan het uitlopen en komen er frisse groene blaadjes te voorschijn.

In de haven van St. Carles de la Ràpital is een plek bij de haven waar je prima kunt overnachten, wij maken er koffiestop. St. Carles ligt aan de rand van het Parc Naturel del Delta de l’Ebre, een moerassig gebied waar honderden vogelsoorten nestelen, foerageren of tijdens de trek naar het zuiden korte tijd verblijven.

We lunchen op het strand van L’Hospitalet de l’Infant en hier blijven een poosje staan. Het wordt steeds lichter buiten en de voorspelling van de weerman van de Wereldomroep komt gelukkig niet uit. Op 30 januari 2008 waren we hier ook, toen was het zonnig en uit de wind 21 graden, vandaag hebben we even de zon gezien en een uurtje buiten gezeten, de temperatuur bleef steken op 18 graden. Aan het eind van de middag rijden we naar de haven van L'Hospitalet en zetten daar de camper neer om te overnachten.

DINSDAG 23 MAART

We gaan op weg naar Barcelona, morgen willen we de stad gaan bekijken. Ook nu weer volgen we de N-340 / A-7, de alternatieve route van noord naar zuid en omgekeerd als je de Peaje wilt vermijden. We rijden nog door Cambrils en daarna komen we vanzelf op de nieuwe A-7 die overal rondom de steden loopt en dat is voor de Spanjaarden erg prettig.

Bij Calafell nemen we de C-31, de kustroute richting Barcelona. Vandaag gaan we weer naar een camping, tijdens stadbezoeken vinden we het onverantwoord de camper onbeheerd achter te laten, dus kiezen we ervoor om op een camping te gaan staan. Van de NKC hebben we de ACSI kortingspas gekregen, met deze pas kunnen we tegen een gereduceerd tarief gebruik maken van diverse campings. De camping waar we nu naar toe gaan kost ons nu € 15,00, zonder pas betaal je € 32,92 en dat is toch best wel een groot verschil.

Om kwart over twaalf rijden we in Gavà, 15 kilometer ten zuiden van Barcelona, camping "Tres Estrellas" op en zoeken een mooi plekje in de zon. Vanochtend was het behoorlijk mistig, maar inmiddels zien we een strak blauwe lucht en kunnen we weer van de buitenlucht genieten.

Het wordt de hoogste tijd de site weer eens bij te werken. We hebben de hoop gevestigd op het internetcafé op de camping maar daar kun je alleen van vaste computers gebruik maken en het updaten van de site kan helaas alleen maar via onze eigen laptop. Hopelijk vinden we binnenkort een plek waar we de site wel weer kunnen bijwerken.
’s Middags een rondje over de camping gelopen en bij de receptie gezien dat je daar kaartjes voor de Bus Turístic kunt kopen met een korting van 10%, toch weer mooi meegenomen.

WOENSDAG 24 MAART

Om tien voor tien nemen we de bus naar Barcelona en een drie kwartier later zijn we op het Plaça de Catalunya in het hartje van de stad. Eerst even rond kijken op het imposante plein en daarna pakken we de Barcelona Bus Turístic waarvoor we gisteren op de camping al een ticket hebben gekocht. Op de camping ook de routekaart gekregen waarop twee routes, de blauwe, die o.a. langs de havens gaat en de rode die langs de La Sagrada Família en het FC Barcelona stadion gaat.

We nemen als eerste de rode route, tot onze verbazing volgt deze bus de blauwe route van ons kaartje, we zullen wel niet goed gekeken hebben. Op zich niet zo erg want ook de blauwe route willen we bekijken. Later op de dag nemen we op het Plaça de Catalunya de bus voor de rode route, tot onze schrik gaat ook deze bus weer de verkeerde kant op. Bij navraag blijkt dat we een routekaart hebben uit 2009, in 2010 zijn de routes omgedraaid, blauw werd rood en rood werd blauw, das logisch! Geen wonder dat we steeds in de verkeerde bus zitten.

We maken een wandeling over La Rambla, een gedempte oude rivier. Midden op de Rambla ligt en door bomen omzoomde wandelstrook, in elk seizoen en op elk uur van de dag een druk belopen gebied met aan beide zijden restaurantjes en kiosken met heel veel toeristische prullaria, maar ook bloemen, kippen, konijnen en vogels worden er te koop aangeboden, en ook de vele straatartiesten en portretschilders trekken de aandacht van het publiek.

Halverwege de Rambla zien we een overdekte markt en met verbazing kijken we wat hier allemaal te koop wordt aangeboden op prachtige ingerichte kramen. Hammen, worsten, vlees, gevogelte, vis, groente, vers en gedroogd fruit, kruiden, noten, je kunt het zo gek niet bedenken, alles wat je kunt eten is er wel te vinden.

We stappen uit de bus bij het door Gaudi ontworpen Casa Milá, beter bekend als "La Pedrera”, een kantoorgebouw met bovenwoningen met golvende lijnen onder de balkons gebouwd tussen 1906 en 1910. Op het dak zou oorspronkelijk een groot Mariabeeld worden geplaatst, er staan nu echter bijzondere schoorstenen en afvoerkanalen.

Natuurlijk stappen we ook uit bij het bij bijna iedereen bekende door Gaudi ontworpen La Sagrada Família, één van de grote trekpleisters van Barcelona. Nog altijd is de kerk niet af en wordt er ongestoord verder gewerkt aan de voltooiing. Goed te zien is het verschil tussen de al verweerde (natuurstenen) delen uit de vroegere periode en het gloednieuwe (betonnen) binnenschip. In het souterrain is een permanente expositie van schaalmodellen en herinneringen aan de vroegere bouwfases.

Als laatste nemen we een kijkje bij de in het begin van de twintigste eeuw gebouwde stadion van FC Barcelona, in dit grote stadion is plaats voor 100.000 toeschouwers, we gaan even het sfeertje proeven. Buiten de hekken staan overal stalletjes met voor de voetbalfans shirtjes, sjaaltjes, etc. De officiële FC Barcelona hebbedingetjes zijn te koop in de FCBotiga Megastore, oppervlakte 2.000 m2.

Om half zeven nemen we de bus terug naar de camping en onze eerste kennismaking met Barcelona heeft veel positieve indrukken bij ons achter gelaten. Een mooie stad met heel veel prachtige bezienswaardigheden, diverse musea op allerlei gebieden, mooie parken en naast de vele auto's, heel veel scooters en motoren en de honderden taxi's die er rondrijden proberen overal klanten op te pikken. Een stad om nog eens terug te komen en een aantal plekken uitgebreider te bekijken.


DONDERDAG 25 MAART

Gisteren nog vergeten te vermelden dat het een bewolkte dag was en het maar 14 graden werd, best wel fris in zo’n open Turist Bus, maar ja, je wilt toch ook wel wat zien.
We gaan weer verder en nemen de B-10 langs het vliegveld en de havens van Barcelona en zien links van ons het Olympisch stadion waar we gisteren met de bus langs reden en even verderop het havengebouw waar we uit de bus zijn gestapt om over de Rambla naar het Plaça de Catalunya te lopen, leuk zo een aantal dingen in dit deel van de stad te herkennen.

In Santa Susanna de camperplaats op het strand opgezocht. Helaas is het niet meer toegestaan hier te overnachten volgens de politie waarschuwingen op de borden, ook is er een hoogte barrière geplaatst, dus oprijden is so wie so al uitgesloten. Overigens is Santa Susanna wel een gezellige plaats, veel leuke snuffelwinkeltjes en alle gebouwen hebben min of meer ronde hoeken en dat ziet er niet onaardig uit.

Wij blijven voorlopig de N-11 volgen en rijden langs Girona en Figueres voor we aankomen bij de Frans grens. Op diverse plekken langs deze, nu nog tweebaansweg, zijn ze druk bezig er een vierbaansweg van te maken, volgend jaar zal dat wel klaar zijn denken we en dan gaat het nog sneller naar het zuiden.
Net voor de grens stoppen we nog even bij het inkoopcentrum en nemen, op bestelling, twee hammen mee terug naar Nederland.

In Frankrijk aangekomen gaan we eerst even kijken in Le Boulou, het staat er al behoorlijk vol en we besluiten nog een stukje verder te rijden en gaan naar de camperplaats in Leucate Plage.
We zijn nu weer in een echte Franse Mediterrane streek, de huizen hebben weer die echte Zuid Franse uitstraling met die bijzondere sfeer. Ruim zes jaar geleden zijn we hier voor het eerst geweest tijdens onze tweede campertrip, het enige dat vandaag nog ontbreekt is de zon.


VRIJDAG 26 MAART

We worden wakker, zien een strak blauwe lucht en DE ZON SCHIJNT! Om negen uur zitten we al buiten te ontbijten, wat is dat toch heerlijk. We blijven vandaag nog in Leucate Plage, zien aan de ene kant de zee en aan de andere kant de besneeuwde bergtoppen van de Pyreneeën. Helaas blijft niet de hele dag de zon schijnen, rond drie uur is het feest weer afgelopen, de lucht wordt donker en al snel daarna vallen de eerste regendruppels, die hebben we de afgelopen weken al vaak genoeg gezien, we hoeven ze niet meer!!

Lees verder week 10


2010: HET IBERISCH SCHIEREILAND IN 10 WEKEN (week 10)

ZATERDAG 27 MAART

Het begin van de laatste week van onze trip over het Iberisch Schiereiland. Het is vandaag een zonovergoten dag, helaas staat er wel erg veel wind. ’s Ochtends de camper iets anders gezet zodat de wind op de zijkant staat en wij aan de andere kant uit de wind kunnen zitten.
’s Middags is de wind zo sterk, dat we gezandstraald worden en we vluchten naar binnen. Schijnt de zon eindelijk, kunnen we nog niet buiten zitten.


ZONDAG 28 MAART

Vanaf vandaag gaan we weer kilometers maken. Woensdag willen we thuis zijn, we zijn nog ruim 1350 kilometer van huis verwijderd en dat is in vier dagen heel relaxed te doen. We zien er naar uit kinderen en kleinkinderen weer te zien en ze te omhelzen.
Bij een half bewolkte, niet erg warme dag is het prettig om te rijden. Daar komt nog bij dat het zondag is en dat zorgt ervoor dat het erg rustig is op de weg, geen spits en geen files, heerlijk.

De lente begint nu pas in Zuid Frankrijk, zagen we een paar weken geleden in het zuiden van Spanje de bomen al in bloei staan, nu begint het hier en tussen de druivenranken staat het vol met witte bloemetjes.
Via de N9 rijden we naar Pézenas en daarna nemen we de A75 naar Clermont-Ferrand. De A75 is een schitterende, afwisselende route dwars door de Midi Pyrénées en de Auvergne. Bergen omringen ons en op de hoogste passage, 1120 meter, rijden we zelfs even in de wolken.

Vorig jaar zijn we over de nieuwe tolbrug bij Millau gereden, nu gaan we door het dal en bekijken deze bijzondere brug van de andere kant. Op Discovery Channel de bouw van deze enorme brug gezien, wat een geweldig bouwwerk en van onderaf gezien is het nog indrukwekkender dan dat je erover heen rijdt.
In Millau bij de McDonald's is een vrije WIFI en kunnen we eindelijk weer de site updaten, weet iedereen ook gelijk dat we weer onderweg zijn naar huis.

Na Millau is er omleiding i.v.m. wegwerkzaamheden, eerst moeten we een stukje langs de Tarn en dan weer door de bergen, af en toe zie je ergens in de verte een kasteel boven op de rotsen staan. Vraag me altijd weer af hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen.
Al snel zijn we weer bij de A75 en vervolgen onze route over de autosnelweg. Bij St. Flour vinden we het genoeg voor vandaag, de eerste 325 kilometers zitten erop.


MAANDAG 29 MAART

Aan de buitentemperatuur is te merken dat we op ruim 800 meter hoogte staan, we zitten in de wolken en het is dan ook behoorlijk fris. Om negen uur zijn we klaar voor de tweede etappe, de zon schijnt al weer volop, het wordt een mooie dag. We gaan weer verder naar het noorden en passeren Clermont-Ferrand, St, Pourcin, Moulins en Nevers. In Clamecy staat de dagteller op 335 kilometer en stoppen we weer. We vinden een mooie plek bij de sluis aan het Canal du Nivernais en de rivier de Yonne.

Clamecy ligt in een zeer bosrijke omgeving en is bekend geworden door "Des Flotteurs de Bois". Sinds 1547, toen Parijs groter en groter werd en er niet genoeg brandhout in de omgeving was om alle huizen te verwarmen, werd er besloten om vanuit Clamecy, 300 kilometer verwijderd van Parijs, vlotten vol met hout naar Parijs te laten varen. De Yonne is een zijrivier van de Seine en de Seine stroomt door Parijs ………, slim bedacht!

Aan het eind van de middag gaan we nog even kijken bij de andere camperplaats, er zijn er nl. twee, en lopen we ook nog even door het stille stadje, bijna alle winkels en restaurantjes zijn gesloten en zien er zeer verlaten uit, of dit nu komt omdat het maandag is of omdat het geen seizoen is, we weten het niet.
Op het grote plein midden in de stad staat een grote basiliek en er tegenover een monumentaal pand dat dienst doet als Mairie.


DINSDAG 30 MAART

Afgelopen nacht een paar keer waker geworden van de regen die op het dak kletterde. Zelfs het dakluik dicht gedaan want het werd een beetje vochtig binnen.
Was het gisteren nog zonnig en werd het 23 graden, voor vandaag voorspellen ze niet veel goeds, bewolkt, regelmatig buien en 12 graden.

Na het ontbijt zijn we klaar voor de derde etappe, die ons via Auxerre, Troyes en Reims naar Catillon sur Sambre zal brengen, ook nu weer, voor de derde keer op rij, de laatste overnachtingsplek van onze reizen door Spanje en Portugal.

Helaas staat de plek direct aan het kanaal al vol, maar 50 meter verderop aan de rechterkant van de weg is nog een plek en daar staat ook al een camper, minder mooi, maar voor een overnachting een prima plek.


WOENSDAG 31 MAART

Vandaag de laatste etappe, nog 332 kilometers scheiden ons van De Glind. Als het een beetje me zit zijn we aan het begin van de middag terug in Nederland en gaan we kinderen en kleinkinderen eerst even opzoeken en na bijna 10 weken wordt er natuurlijk heel wat afgeknuffeld, heerlijk ze allemaal weer te zien.
Aan het eind van de middag zijn we, na 69 dagen en 6716 kilometer op de teller, weer THUIS.

Samenvattend kunnen we zeggen dat we weer een mooie reis hebben gehad, hebben weer een aantal nieuwe plekken ontdekt en ook een paar culturele activiteiten ondernomen. Alleen het weer zat deze keer niet altijd mee, het was extreem nat en ook iets te koud voor de tijd van het jaar, maar toch hebben we gelukkig ook wel regelmatig van de zon kunnen genieten!


TRIPS 2010

SPANJE / PORTUGAL (Het Iberisch Schiereiland in 10 weken)
week 1, week 2, week 3, week 4,
week 5, week 6, week 7, week 8,
week 9, week 10

SCANDINAVIË IN VOGELVLUCHT
week 1, week 2, week 3, week 4,
week 5, week 6, week 7, week 8, week 9, week 10, week 11, week 12

NEDERLAND Uitstapje naar Friesland


DUITSLAND
Onverwachts een paar dagen naar de Moezel

PLANNEN 2010

December 2009 werden de plannen voor 2010 weer actueel.
Eind januari ontvluchtten we voor de derde keer de koude en natte Nederlandse winter en ruilden die in voor de Spaanse en Portugese "zon".
Net als de afgelopen twee jaar zakten we af langs de Spaanse Costa's naar de Algarve in Portugal.
Klik hier voor een uitgebreid verslag van deze reis.

Eind mei gaat, hopen we, een lang gekoesterde wens in vervulling en beginnen we aan een rondreis door Scandinavië, waarin we Zweden, Finland, Lapland en Noorwegen gaan doorkruisen.
In 2007 zijn we al een keer in Noorwegen geweest en dat heeft de wens om meer te zien, alleen maar versterkt. Landschappelijk moet het heel bijzonder zijn en het minder mooie weer nemen we dan maar op de koop toe. Als we terug zijn kunnen we altijd nog ergens anders in Europa de zon op gaan zoeken.

De twee grote reizen zijn dus al gepland, wat we verder nog allemaal gaan doen is nog een open boek. Misschien wel een tripje Moezel, Jura of Normandë, of een paar dagen in ons eigen mooie land. We weten het wel in te vullen!